Όλο και γυρίζουμε προς τα πίσω
Και έρχομαι στο θέμα της εκπαίδευσης. Κάποτε ήταν προνόμιο όσων είχαν μία οικονομική άνεση, αργότερα σιγά -σιγά υπήρχε η δυνατότητα να μπορεί να σπουδάσει κάποιος έστω και αν δεν ανήκε στους έχοντες.
Και ερχόμαστε τα τελευταία χρόνια της διακυβέρνησης από τη Ν.Δ. Ο στόχος είναι ξεκάθαρος μείωση των εισαγωμένων στα δημόσια πανεπιστήμια και ενίσχυση των κάθε λογής ιδιωτικών σχολών, και ιδιωτικών κολεγίων. Με άλλα λόγια αν δεν έχεις την κατάλληλη οικονομική κατάσταση, πήγαινε για δουλειά του 4ωρου και του 5ωρου και άσε τους άλλους που έχουν τον τρόπο τους να σπουδάσουν.
Στην αρχή μπήκε η βάση του δέκα, χωρίς κανένας να εξετάσει ότι κάποιος μπορεί να γράψει κάτω από το δέκα και όταν τα θέματα είναι αρκετά δύσκολα. ( Είναι γνωστό σε όλους τους εκπαιδευτικούς ότι αν ο εξεταστής θέλει να σε κολλήσει στο τοίχο και να σε βγάλει άχρηστο, το κάνει χωρίς μεγάλο κόπο ). Το αποτέλεσμα ήταν αναμενόμενο. Πολλές κενές θέσεις σε περιφερειακά κυρίως ΑΕΙ και ΤΕΙ. Είναι η πρώτη τιμωρία από τη Ν.Δ για τα παιδιά και τους γονείς τους.
Στη συνέχεια, την επόμενη χρονιά, έγινε περικοπή από θέσεις κεντρικών Πανεπιστημίων, για να ενισχυθούν λέει τα περιφερειακά, δεύτερη δηλαδή τιμωρία. Κάποιος που θα είχε τη δυνατότητα να μπει σε σχολή κοντά στο σπίτι του έπρεπε να ξενιτευθεί ή να πάει σε κάποια ιδιωτική σχολή.
Και ερχόμαστε στη νομιμοποίηση των κάθε λογής κολλεγίων, έτσι ώστε όποιος τα έχει να του είναι πιο εύκολη η απόφαση. Έχεις λοιπόν λεφτά μπορείς να σπουδάσεις, αν δεν έχεις ξέχνατο.

