Ο χρόνος που χάθηκε, η απραξία - ......... κάποιων και η επιβράβευση των "ικανών"

Ας τα πάρουμε από την αρχή 

2009 : Κερδίζει το ΠΑΣΟΚ με 43,92% και 160 έδρες με δεύτερη τη Ν.Δ με 33,47 % και 91 έδρες. Γρήγορα το έλλειμμα  που εμφάνιζε η Ν.Δ του "καταλληλότερου" ότι ήταν μικρός μονοψήφιος αριθμός φαίνεται  να είναι διψήφιος αριθμός και πρέπει κάτι να γίνει. "Περιέργως" κάποιοι εντός ΠΑΣΟΚ ( για τους εκτός ΠΑΣΟΚ ήταν αναμενόμενο) κυρίως βουλευτές και στελέχη όχι μόνο δεν μπαίνουν στη μάχη της ενημέρωσης του λαού για το μαύρο μας το χάλι, αλλά παίζουν το δικό τους παιχνίδι προσπαθώντας να είναι αρεστοί και όχι μόνο.

Ζητείται συναίνεση για τα μέτρα που πρέπει να παρθούν και η μεν αντιπολίτευση  δυστυχώς ούτε καν μπαίνει στο κόπο μίας συζήτησης, τα δε γνωστά στελέχη του ΠΑΣΟΚ για διαφορετικούς λόγους σηκώνουν το λάβαρο της επανάστασης. Η πλειοψηφία των 160 εδρών ήταν ικανή να έσωζε την κατάσταση αλλά πολλοί από το γνωστό μπλοκ και όχι μόνο,  αδρανούν. Τους φταίει ο ΓΑΠ και είναι για αυτούς ευκαιρία να τον βγάλουν από τη μέση. Ξέρουν ότι αυτά που λέγονται ( "δεν είμαι γαντζωμένος στην καρέκλα" ) δεν είναι λόγια του αέρα, δεν είναι οι κλασικές λέξεις ακόμα ενός πολιτικού.

Η κυβέρνηση του ΓΑΠ είτε θέλουν να το παραδεχτούν κάποιοι είτε όχι έπεσε εκ των έσω. Ξαφνικά άτομα που έκαναν πόλεμο τους προηγούμενους μήνες ξαφνικά δουλεύουν προς την κατεύθυνση του μνημονίου ( ως γνωστόν κάποιοι μπήκαν και στην κυβέρνηση Παπαδήμα). Και μέσα σε όλα αυτά μπαίνει και το ζήτημα προεδρίας του ΠΑΣΟΚ. Το πρόβλημα τους είναι η καρέκλα, αγνοώντας βέβαια ότι ο κόσμος που χρόνια ψήφιζε ΠΑΣΟΚ δεν ήταν μόνο δυσαρεστημένος με τα μέτρα, είχε αηδιάσει και με τις συμπεριφορές στελεχών που μέρα με την ημέρα αποδείκνυαν πόσο μεγάλο "ενδιαφέρον" είχαν για το κίνημα και τη χώρα. 

Τα εκλογικά αποτελέσματα του ΠΑΣΟΚ τις δύο τελευταίες αναμετρήσεις από όποια πλευρά και να ερμηνευτούν δεν νομίζω ότι αφήνουν σε κανένα ούτε ένα μικρό σημάδι αισιοδοξίας. 

Αλήθεια εκείνες οι αριστερές πρωτοβουλίες και τα πρωτοκλασάτα  στελέχη που γάβγιζαν στο παρελθόν που βρίσκονται τώρα; Σε ποιο κόμμα θα παίζουν τα παιχνίδια τους;

Και τώρα προς τα που πάει η χώρα; Σε μία κυβέρνηση που ο κύριος πυρήνας της θα είναι η Ν.Δ, το κόμμα εκείνο που φέρει ένα μεγάλο μέρος ευθύνης για το χάλι της οικονομίας το 2009, που διαφώνησε συμφωνώντας για το μνημόνιο και τώρα θα μας σώσει.

Αλήθεια θα υπάρξει καμία συγνώμη από εσάς που παραδώσατε τη διακυβέρνηση της χώρας στους πρωταίτιους αυτής της οικονομικής κατάστασης, για μία καρέκλα που επειδή την πριονίζατε τώρα είναι τόσο άχρηστη που δεν σας κρατάει;

Αρχίζουμε για να βρούμε τη ψυχή μας ή άσε μη πω καμιά κακή κουβέντα;

Δεν ξέρω ποιανού ιδέα ήταν αυτό το "αρχίζουμε" ως σύνθημα αλλά φοβάμαι ότι στους "προκατειλημμένους" θυμίζει ότι όλα τα προηγούμενα χρόνια αυτοί που τώρα ξεκινούν ήταν κάπου στα αποδυτήρια ή στην αφετηρία και απλώς κοιτούσαν πότε θα αδειάσει καμία θέση.

Όσο για τη φράση ότι το "ΠΑΣΟΚ ξαναβρίσκει τη ψυχή του" έχω την αίσθηση ότι όσο και να ερευνήσουν ειδικοί επιστήμονες ακόμα και αν τη βρουν μάλλον θα τη δουν να απομακρύνεται.

Ζούμε σε άλλες εποχές και ούτε συνθήματα ούτε και ωραία λόγια μπορούν να δημιουργήσουν δυναμική αξιοπρεπούς παρουσίας του Κινήματος. Ο απλός πολίτης, το απλό μέλος ζητά Διαφάνεια, Αλήθειες και όχι επιβράβευση όσων με το χ ή ψ τρόπο "δούλεψαν" για ίδιο όφελος.

Σύντροφοι καλά τα διαπιστευτήρια στο νέο αρχηγό αλλά....

Πάμε για αλλαγή ηγεσίας στο ΠΑΣΟΚ και πολλά στελέχη πρόλαβαν έμμεσα ή άμεσα να στηρίξουν τη υποψηφιότητα Βενιζέλου και δεν ξέρω αν είμαι προκατειλημμένος αλλά οι περισσότεροι από αυτούς έδειχναν αγχωμένοι μήπως και δεν είναι στη λίστα των υποστηρικτών.

Το πρόβλημα σύντροφοι είναι αυτό; ή μήπως πως θα πείσετε τον κόσμο ότι όλα τα προηγούμενα που έγιναν επί κυβέρνησης ΓΑΠ ήταν προς τη σωστή κατεύθυνση, ανεξάρτητα τα λάθη που έγιναν έτσι ώστε να συσπειρωθεί ο κόσμος και στις επόμενες εκλογές το ποσοστό του κινήματος να είναι τέτοιο που να μπορεί να διαδραματίσει ρόλο στη διακυβέρνηση της χώρας;

Εκτός αν πιστεύετε ότι ρίχνοντας όλα αυτά που δυσαρέστησαν και στεναχώρησαν τον Ελληνικό λαό στο "κακό" Γιώργο πείσετε ότι λέτε την "αλήθεια" και ο κόσμος χωρίς να το σκεφτεί ψηφίσει ΠΑΣΟΚ. Μη ξεχνάτε σύντροφοι ότι με χαμηλό ποσοστό οι περισσότεροι από εσάς θα χάσετε πολλά πλην εκείνων που θα χάσουν και τη βουλευτική τους έδρα.

Και κάτι άλλο σημαντικό σύντροφοι τι έχετε να πείτε σε όσους έτρεχαν προεκλογικά και μετεκλογικά για το κίνημα και έβλεπαν κάποιους από εσάς στη καλύτερη περίπτωση να είναι απαθείς και τώρα ξαφνικά έχετε πιάσει την πρώτη γραμμή; Και επειδή σίγουρα θα ακουστεί η γνωστή δικαιολογία ότι δεν σας αφήνανε να "δράσετε" καλύτερα να ψάξετε για κάτι άλλο γιατί βαρεθήκαμε να το ακούμε και προκαταβολικά σας λέω δεν πείθει κανένα.

Και τώρα τι;

Όχι ότι είμαι πολυγραφότατος, αλλά έτσι όπως πάω ο ρυθμός γραψίματος μου κοντεύει να πάει όχι απλά στο μηδέν, αλλά υπό το μηδέν. Πολλές φορές νοιώθεις την ανάγκη να γράψεις κάτι, να σχολιάσεις τα πολιτικά δρώμενα, τα λεγόμενα από τα "πρωτοκλασάτα" στελέχη αλλά με το ρυθμό που λέγονται και με αυτά που λέγονται τι να προλάβεις και το βασικότερο, προσπαθώντας να κρατήσεις τα νεύρα σου και επειδή δεν θέλεις να πέσεις στο χαμηλό επίπεδο κάποιων προτιμάς να μη πεις τίποτα.

Η υπομονή και η ανοχή όμως σε όσα λέγονται και όσα γίνονται από κάποιους, έχει και τα όρια της. Το τελευταίο διάστημα ούτε λίγο ούτε πολύ προσπαθούν κάποιοι να μας πείσουν ότι καλό είναι να γίνει θα γίνει από αυτούς, αν τους δώσουμε σύντομα τα ηνία της παράταξης, και ότι κακό έχει γίνει στο παρελθόν ευθύνεται ο ΓΑΠ. Ακυρώνουν τα πάντα, ακυρώνουν τις θυσίες του Ελληνικού λαού, τις προσπάθειες των τελευταίων χρόνων, όταν σε πολλές από αυτές οι ίδιοι ήταν στη γωνία περιμένοντας κάτι να μην πάει καλά, έτσι ώστε να εμφανιστούν οι ίδιοι σαν σωτήρες του απλού πολίτη, ενώ ο ρόλος τους δεν ήταν και δεν θα έπρεπε να είναι αυτός.

Ό ένας αν και συμμετείχε, δεν διάβαζε τι ψήφιζε, ο άλλος θέλει ξεχνώντας τι προβλέπεται στο καταστατικό εδώ και τώρα αλλαγή ηγεσίας, πολλοί από αυτούς που επί κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ ήταν κάθε μέρα στα κανάλια και λέγανε πολλά και διάφορα ψηφίζοντας όμως άλλα, τώρα ή είναι εξαφανισμένοι ή προσπαθούν να παίξουν και να έχουν ρόλο στις νέες ισορροπίες. Κάποιοι άλλοι θυμήθηκαν πάλι το κακό μνημόνιο, για να συγκινήσουν το πονεμένο πολίτη, μόνο που αποφεύγουν να μας πουν τι θα κάναμε χωρίς δανεικά. Και όλα αυτά μη ξεχνάμε για το καλό της πατρίδας και της παράταξης και όχι βέβαια για το προσωπικό τους συμφέρον.

Θέλουν να θυσιαστούν για εμάς, μόνο που πολλοί από εμάς τη θυσία τους όχι μόνο δεν τη θέλουμε αλλά θα προτιμούσαμε όποτε γίνουν εκλογές όλους αυτούς ο λαός να τους στείλει στα σπίτια τους, μήπως και αλλάξει κάτι σ' αυτό τον τόπο.

Είτε το θέλουν είτε όχι όλοι αυτοί, διαπλεκόμενοι ή μη, με το Γιώργο Παπανδρέου ήταν μία ευκαιρία και για το κίνημα και για τον τόπο να αλλάξουν πολλά, αλλά δυστυχώς βάλανε πολλοί το χεράκι τους, όχι μόνο τώρα αλλά και στο παρελθόν οι όποιες αλλαγές ή να μπλοκαριστούν ή να μη γίνουν με το σωστό τρόπο. Τι πέτυχαν; Ο χρόνος θα δείξει.

Το πρόβλημα κάποιων "συντρόφων"

Από την αρχή δεν τους άρεσε ότι έβαζε τη νέα τεχνολογία στη ζωή του κινήματος, που ήθελε όσο γίνεται πιο ανοιχτές διαδικασίες, που ήθελε το κάθε μέλος ή και φίλος (κακή λέξη για κάποιους "συντρόφους") να είναι καλά πληροφορημένος, που ήθελε την επιμόρφωση των στελεχών να είναι μέρος της πολιτικής παιδείας μέσα στο κίνημα, που ήθελε να βάλει σε άλλη βάση το συνδικαλισμό και τη νεολαία μέσα στο κόμμα, δεν τους άρεσαν το opengov και πολλά άλλα, γιατί πολύ απλά οι όποιες αλλαγές προωθούσε τους ξεβόλευε και σε πολλές περιπτώσεις του χάλαγε τους μηχανισμούς που με τόσο κόπο είχαν δημιουργήσει.

"Αγαπητοί σύντροφοι" σε όποιο επίπεδο της κομματικής ιεραρχίας βρίσκεστε, το πρόβλημα δεν είναι ο Γιώργος, το πρόβλημα είναι ο κακός σας εαυτός, οι πελατειακές σχέσεις με ψηφοφόρους και όχι μόνο που έχετε δημιουργήσει τόσα χρόνια και που δυστυχώς κάποιους από εσάς σαν κρατούν ακόμα στα βουλευτικά έδρανα.

Στις δύσκολες στιγμές που περνά ο τόπος, στις δύσκολες στιγμές που περνά ο καθένας προσωπικά, μη καλλιεργείται σε ορισμένους αφελείς ελπίδες ότι αν φύγει ο Γιώργος θα αλλάξουν τα πράγματα προς το καλύτερο, το μόνο που ίσως θα καταφέρει ο καθένας από εσάς είναι να σώσει το εαυτό του, να τον βάλει στο παιχνίδι και αφήσετε κατά μέρος το μεγάλο σας "ενδιαφέρον" για την παράταξη και τον τόπο γιατί ο κόσμος, όπως λέμε λαϊκά, σας έφαγε στη μάπα.

"Οι δικοί μας"

Και μέσα στην αναμπουμπούλα εμφανίζονται κάτι τύποι που στο παρελθόν τους έβλεπες να έχουν μία συμμετοχή γλάστρας σε εκδηλώσεις και δράσεις, που όταν κάποιοι από εμάς τρέχαμε για να πείσουμε τον κόσμο πόσο επικίνδυνος ήταν ο "καταλληλότερος" εκείνοι σφύριζαν αδιάφορα, ξαφνικά αφού βέβαια με το χ ή ψ τρόπο τακτοποιήθηκαν έχουν άποψη για τον Πρωθυπουργό της χώρας και την εκφράζουν δημόσια μέσω FB ή twitter, ενώ στο παρελθόν τα δρώμενα του "καταλληλότερου" ίσως του φαινόντουσαν μικρής σημασίας.

Μήπως "σύντροφοι" βιάζεστε να δείξετε πόσο "ευγνώμονες" είστε σε κάποιους έτσι ώστε να μπορείτε να ζητήσετε πιο γρήγορα κάποια χάρη. Δυστυχώς εκείνο που δεν καταλαβαίνετε είναι ότι όταν το καράβι βουλιάξει, όσα σωσίβια και αν νομίζετε ότι έχετε, πρώτοι θα πνιγείτε εσείς γιατί άλλο το γλείψιμο και άλλο το κολύμπι.

Οι γνωστοί - άγνωστοι πάλι κτύπησαν

Παραιτήσεις - αμφισβητήσεις, δηλώσεις επί δηλώσεων, αίτημα για σύγκληση κοινοβουλευτικής ομάδας και άλλα τέτοια από γνωστά άτομα και όλα αυτά σε δύσκολες στιγμές, σε στιγμές που ο καθένας θα έπρεπε να βοηθήσει στο ξεπέρασμα της κρίσης και όχι να ρίχνει λάδι στη φωτιά.

Όσο και αν προσπαθώ να βρώ δείγμα καλής πρόθεσης για το καλό της Ελλάδας, για το καλό το δικό μου, για το καλό του κινήματος, κάτι που να δικαιολογεί τη στάση τους δυστυχώς για όλους αυτούς οι πράξεις τους δεν με πείθουν και δεν θα με πείσουν ποτέ όταν βλέπω ότι τα κτυπήματα γίνονται σε σγκεκριμένες περιόδους. Η θέση του βουλευτή προς θεού δεν είναι να συμφωνεί σε ότι εισηγήσεις έρχονται σε αυτούς αλλά ούτε βέβαια με κορώνες να επιμένει ότι μόνο η δική του πρόταση είναι η σωστή για το "καλό του τόπου".

Δυστυχώς το έχω γράψει και στο παρελθόν πρέπει να είμαστε περισσότεροι προσεκτικοί ποιους σταυρώνουμε και στέλνουμε στο κοινοβούλιο.

Άραγε θα δουν κάποιοι τις διαφορές ή θα λένε πάλι τα δικά τους.

Όταν η Ν.Δ έκλεινε τη Βουλή για να παραγραφούν αδικήματα, κάποιοι έκαναν τους κινέζους. Τώρα όταν με πρόταση 112 βουλευτών του ΠΑΣΟΚ ψηφίστηκε η συγκρότηση προανακριτικής επιτροπής για τη διερεύνηση τυχόν ευθυνών του Άκη Τσοχατζόπουλου και πάλι φοβάμαι θα κάνουν τους κινέζους, αλλά με άλλο τρόπο.

Προς θεού δεν διεκδικώ το ρόλο του εισαγγελέα ή δικαστή αλλά νομίζω ότι όπου υπάρχει υπόνοια θα πρέπει να εξετάζεται είτε υπάρχουν είτε δεν υπάρχουν ευθύνες. Μεγαλύτερη ζημιά και για το πολιτικό άτομο και την ίδια την πολιτική γίνεται όταν αρνείσαι να ψάξεις για την αλήθεια και προτιμάς να την κουκουλώσεις ή να μην ασχοληθείς με το πρόβλημα πιστεύοντας ότι κάποιοι θα το ξεχάσουν.

Ο λαός ειδικά αυτά δεν τα ξεχνά, όσο δε για τους πολιτικούς σου αντιπάλους, άσχετα οι ίδιοι τι κάνουν, είναι εύκολο με την πρώτη ευκαιρία να σου θυμίζουν ότι δεν άντεχες την αλήθεια και είσαι μία από τα ίδια στο πολιτικό σύστημα.

Να παραιτηθώ ή να μην παραιτηθώ;

Φαίνεται ότι το τελευταίο διάστημα ο Γιάννης Δημαράς μάδαγε τη μαργαρίτα για το τι θα κάνει παρότι είχε αναφέρει ότι 1η Γενάρη προγραμμάτιζε να παραιτηθεί. Τα δεδομένα βέβαια από τότε έχουν αλλάξει μια και η Ντόρα ίδρυσε κόμμα και ο Θεοδωράκης ανήγγειλε την ίδρυση Κινήματος Ανεξάρτητων Πολιτών, παρότι και αυτός σε προηγούμενη δήλωση του θα το πραγματοποιούσε μόνο σε περίπτωση πρόωρων εκλογών. Και τώρα δηλώνει ότι δεν παραιτείται και προχωρά στην ίδρυση πολιτικής κίνησης.

Για το τελευταίο κανείς δεν μπορεί να πει τίποτα, μια και είναι δικαίωμα του καθενός αλλά εγώ ξέρω αν θέλεις να είσαι συνεπής τηρείς αυτά που είπες περί παραίτησης και στη συνέχεια ιδρύεις ότι άλλο εσύ θέλεις.

Οι όλες κινήσεις βέβαια αυτού του είδους δεν με εκπλήσσουν μια και έχουμε συνηθίσει με πράξεις πολλών που αφορούν το "εγώ" και όχι το "εμείς". Το δυστύχημα στην όλη ιστορία είναι ότι επώνυμα στελέχη στήριξαν τις όποιες επιλογές του Γ. Δημαρά πιστεύοντας ότι στην Περιφέρεια Αττικής θα έδιναν "ένα μάθημα" στο "κακό ΠΑΣΟΚ" του μνημονίου.

Κάποιοι συνεχίζουν το βρώμικο παιχνίδι που ξέρουν

Το έργο το έχω ξαναδεί. Είναι η δεύτερη φορά που προσπαθούν κάποιοι σε τοπικό επίπεδο να με μπλέξουν με συγκεκριμένο blog. Ίσως να μη έχουν καταλάβει ότι όταν θέλω να γράψω κάτι το γράφω επώνυμα και δεν κρύβομαι πίσω από την ανωνυμία. Δυστυχώς κρίνουν και ενεργούν με βάση τους εαυτούς τους. Γνωστή βέβαια και η τακτική τους : Πες - Πες κάτι θα μείνει και ίσως με τον τρόπο τους βγάλουν κάποιους από τη μέση που λένε κάποιες αλήθειες.

Αυτά και άλλα πολλά "υπέροχα" με κάνουν, όπως είχα γράψει αν θυμάμαι καλά πέρυσι να ασχολούμαι όλο και λιγότερο με τα τοπικά δρώμενα. Με τέτοιες τακτικές όμως δύσκολο να πάμε μπροστά.

Προσωπικές πολιτικές και όχι μόνο

Για κάποιους "συντρόφους" το μνημόνιο εφαρμόζεται ή δεν εφαρμόζεται ανάλογα με το τι τους συμφέρει. Για να γίνω σαφής χωρίς να αναφερθώ σε ονόματα, γιατί μάλλον θα τους δώσω και αξία, σε δημοτικό επίπεδο όχι μόνο στηρίζουν τον υπ. Δήμαρχο του ΠΑΣΟΚ, αλλά και μετέχουν στο ψηφοδέλτιο του, σε Περιφερειακό επίπεδο όμως εμφανίζονται να στηρίζουν το συνδυασμό του Γιάννη Δημαρά, που ξεκάθαρα είχε δηλώσει :

«ήρθε η ώρα που όλοι μαζί μπορούμε να πούμε ΟΧΙ στο μνημόνιο της υποτέλειας, ΟΧΙ στην αλαζονεία της εξουσίας, Όχι στις όποιες προσωπικές ματαιοδοξίες και κενόδοξες επιδιώξεις».

Επειδή σίγουρα δεν είναι διχασμένες προσωπικότητες, αφήνω στο καθένα από εσάς να τους δώσει όποιο χαρακτηρισμό θέλει, απλά το μόνο που θα πρέπει να κάνει ο καθένας μας είναι να προσέξει ποιούς σταυρώνει, ποιούς στηρίζει.

Τι θα γίνει με τους χαμελαίοντες της πολιτικής;

Υπάρχουν αρκετοί "σύντροφοι" που κατά καιρούς διαρρηγνύουν τα ιμάτια τους και βροντοφωνάζουν πόσο ΠΑΣΟΚ, πόσο σοσιαλιστές, πόσο αγωνιστές, πόσο αριστεροί είναι οι ίδιοι, όταν όμως εξετάσεις προσεκτικά την όλη τους πορεία διαπιστώνεις ότι το μόνο που κυριαρχεί είναι η προσωπική πολιτική και το άμεσο δικό τους συμφέρον και κάποιων γνωστών και φίλων και όχι βέβαια κάποια ιδεολογία.

Δυστυχώς ορισμένους από αυτούς τους συναντάς να παίζουν σε διαφορετικά στρατόπεδα σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις. Το θέμα βέβαια δεν είναι τι κάνουν αυτοί. Το θέμα είναι τι κάνουν οι οργανώσεις τοπικές, νομαρχιακές, περιφερειακές καθώς και η ΕΚΑΠ. Και βέβαια τι κάνει ο κάθε σκεπτόμενος πολίτης έτσι ώστε αυτά τα φαινόμενα να μειωθούν στο ελάχιστο.

Αυτή τη στιγμή πριν τις εκλογές ίσως κάποιοι να πουν ότι δεν είναι ώρα για διαγραφές και κυρώσεις, κάποτε όμως πρέπει κάτι να γίνει. Δεν μπορεί όλοι αυτοί οι κύριοι και κυρίες εμφανιζόμενοι ως στελέχη ή και ως μέλοι να εκπροσωπούν με τον ένα ή άλλο τρόπο το Κίνημα.

Καλά με το παρών, με το μέλλον τι θα γίνει;

Σεβαστή οποιαδήποτε διαφωνία, κατανοητή και η αίσθηση ότι τα μέτρα είναι σκληρά κάτι που και ο ίδιος ο Γιώργος Παπανδρέου έχει παραδεχθεί, εκείνο όμως το παρών στη σημερινή ψηφοφορία ειλικρινά δεν το καταλαβαίνω.

Αν κάποιος είχε καλύτερη πρόταση, πρακτική βέβαια και όχι γενικόλογη βασιζόμενη ίσως και σε κανένα κείμενο από το παρελθόν, γιατί δεν την έλεγε τόσο καιρό; Και αν πάλι ο βουλευτής νοιώθει ότι το κίνημα με τις πράξεις του δεν τον εκφράζει με το παρών τι θα δείξει; Επαναστάτης, συνεπής στις αρχές του κινήματος; Δηλαδή όλοι οι υπόλοιποι που ψήφισαν κάτι αναγκαίο, έστω και σκληρό, έχουν χάσει την ταυτότητα τους;

Αν νομίζεις ότι σε πνίγουν κάποια πράγματα γιατί είσαι πιο αριστερός από τους άλλους τότε καταψηφίζεις και συγχρόνως παραιτήσε από τη θέση του βουλευτή, για να μην πω ότι παραιτήσε πολύ πιο πριν από οποιαδήποτε πράξη.

ΥΓ: Και μέσα σε όλα βγήκε και ο υπερπατριώτης Κοκός να μιλήσει για την οικονομία. Για τα δισεκατομμύρια και εκείνα τα κοντέινερ που τον άφησε να πάρει ο Μητσοτάκης θα μας πει τίποτα;

"Συνεντεύξεις"

Είχα σκοπό να μην επανέλθω, αλλά βλέπεις δεν σε αφήνουν να αγιάσεις. Υπάρχουν ορισμένοι που πιστεύουν μόνο αυτοί ενδιαφέρονται για το ΠΑΣΟΚ και ότι το καλό ΠΑΣΟΚ οφείλεται σε αυτούς, ενώ το "κακό" ΠΑΣΟΚ οφείλεται σε λάθος χειρισμούς άλλων, που όλως τυχαίως είναι επιλογές του προέδρου. Αναφέρομαι στη συνέντευξη του Γ. Παναγιωτακόπουλου στην εφημερίδα "Πρώτο θέμα" που πετάει πάλι τα γνωστά καρφιά για πολλά και διάφορα.
Γιατί το κάνει; Εκείνος σίγουρα ξέρει καλύτερα, για όσους το ξέρουν ή παρακολουθούν την πορεία του έχω την αίσθηση ότι δεν πείθει με αυτές τις κορώνες.

Ο κόσμος αλλάζει μόνο που ορισμένοι δεν το καταλαβαίνουν και επιμένουν σε παλιές συνταγές του παρελθόντος που ίσως κάποτε έδιναν κάποιο αποτέλεσμα,αλλά τώρα και έχουν κουράσει και δεν φέρνουν για αυτούς το ποθητό αποτέλεσμα.

Αναφέρει ότι :
"Κοιτάξτε, το ΠΑΣΟΚ δεν συμμετέχει στον διάλογο. Αυτό το γνωρίζουν όλα τα μέλη και οι φίλοι. Πολλά μέλη συμμετέχουν από το Διαδίκτυο, όμως δεν θυμάμαι να έχει αποφασίσει κάποιο συνέδριο για τη μετατροπή του ΠΑΣΟΚ σε διαδικτυακό κόμμα. Ως εκ τούτου, είναι προφανές ότι το ΠΑΣΟΚ απέχει σε όλα τα επίπεδα. Οι οργανώσεις δεν λειτουργούν. Οι επιτροπές δεν λειτουργούν."

Σίγουρα κανείς δεν αποφάσισε να κάνει το ΠΑΣΟΚ διαδικτυακό και για αυτό από την αρχή που ανέλαβε τη διακυβέρνηση το ΠΑΣΟΚ, αν δεν το γνωρίζει ο ίδιος, το Ινστιτούτο Επιμόρφωσης (ΙΝΕΠ) έχει αναλάβει για όσους δεν έχουν πρόσβαση ή δεν είναι εξοικειωμένοι με το διαδίκτυο να κάνει αυτή τη διαβούλευση στις Τ.Ο. και να προωθήσει τις προτάσεις και αντιρρήσεις των μελών και φίλων. Τώρα αν αυτό γίνεται ή δεν γίνεται σε ικανοποιητικό βαθμό φταίνε άλλα που σίγουρα ο ίδιος τα γνωρίζει καλά. Αν τώρα και πάλι δεν υπήρχε το ΙΝΕΠ το αφελές μου ερώτημα είναι ποιος εμποδίζει ή ποιος θα εμπόδιζε κάποιον Γραμματέα τοπικής, νομαρχιακής ή περιφερειακής οργάνωσης να φροντίσει όσο αυτό είναι εφικτό να γίνουν αυτές οι διαβουλεύσεις. Άμα θέλεις το ΠΑΣΟΚ είναι κοντά στο κόσμο.

Η Τοπική Οργάνωση δεν είναι μόνο για τα δημοτικά

Κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ και αλλαγές σε πολλά πράγματα. Ένα από αυτά είναι και η διαβούλευση γύρω από νομοσχέδια που θα κατατεθούν στη βουλή προς ψήφιση. Η διαδικασία για κάποιον που είναι εξοικειωμένος είναι αρκετά απλή μέσω του http://www.opengov.gr/. Για κάποιον όμως που δεν έχει πρόσβαση ή δεν θέλει να συμμετέχει με αυτόν τον τρόπο η διαβούλευση μπορεί να γίνει, με τη βοήθεια του Ινστιτούτου Επιμόρφωσης, στην Τοπική Οργάνωση.

Γιατί τα γράφω αυτά; Γιατί μέχρι στιγμής ενώ έχουν τρέξει αρκετές διαβουλεύσεις στο διαδίκτυο, προσωπικά είδα να ενεργοποιούνται όλες οι τοπικές οργανώσεις μόνο για το σχέδιο "Καλλικράτης" . Σίγουρα είναι σοβαρό νομοσχέδιο αλλά και τα άλλα δεν είναι λιγότερης σοβαρότητας.

Το "δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού"

Όταν ξεκινά μία πρωτόγνωρη διαδικασία, όπως αυτή της επιλογής των γενικών γραμματέων και άλλων στελεχών σίγουρα περιμένεις να γίνουν λάθη και οφείλεις κάποια στιγμή να τα διορθώσεις.

Ναι στην αξιολόγηση λοιπόν, αφού προηγουμένως μαζέψεις όλα τα στοιχεία έτσι ώστε να στηρίξεις τα θετικά σημεία αλλά και να διορθώσεις ή να καταργήσεις κάποια άλλα.

Κάποιοι όμως, όπως ο Γ. Παναγιωτακόπουλος βιάζονται να κάνουν δηλώσεις για το βιογραφικό της κυβέρνησης και να μιλήσουν για σοβαρότητα πριν ακόμα συμπληρωθούν οι 100 μέρες .

Ο καθένας βέβαια έχει δικαίωμα να λέει ότι θέλει, και να εμφανίζεται ότι μόνο αυτός ανησυχεί για το ΠΑΣΟΚ. Το κακό όμως γι΄αυτόν είναι ότι κρίνεται και αυτός για τις πράξεις του, όσο δε "για την ανοχή του κόσμου που εξαντλείται", όπως αναφέρει καλό θα είναι να γίνει πιο συγκεκριμένος για πιο κόσμο αναφέρεται. Αν εννοεί όσους είχαν ράψει κουστούμι για κάποια θεσούλα, ας ανατρέξει σε δηλώσεις και ομιλίες του Προέδρου που ήταν ξεκάθαρος για αυτά τα θέματα.

Εκλογή Γραμματέα Ε.Σ ΠΑΣΟΚ - Ερμηνείες και μηνύματα

Εκλογή χθες Γραμματέα του Ε.Σ. του ΠΑΣΟΚ και όπως ήταν αναμενόμενο όλοι μας μπήκαμε σε μία διαδικασία να προσπαθήσουμε να ερμηνεύσουμε το αποτέλεσμα, να διαπιστώσουμε ή να επιβεβαιώσουμε πράγματα που πιστεύουμε, να στεναχωρηθούμε, να εκνευριστούμε με κάποιους συντρόφους για τις όποιες επιλογές τους και πολλά άλλα.

Προσωπικά αυτή τη στιγμή προτιμώ να σταθώ στη θετική πλευρά αυτής της εκλογής, που είναι η ανάληψη της θέσης αυτής από ένα άτομο, που παρότι δεν τον γνωρίζω προσωπικά, παρακολουθώντας μέσω διαδικτύου την πορεία του διακρίνω εργατικότητα, μία συνέπεια και δράσεις που αφορούν το σύνολο του Πασοκ, την ίδια στιγμή που κάποιοι άλλοι έχουν σημαία τις προσωπικές επιλογές και το εγώ τους.

Σίγουρα το έργο του θα είναι δύσκολο, πιστεύω όμως ότι ο ίδιος είναι στο πνεύμα των αλλαγών που γίνονται μέσα στο Κίνημα αλλά και στη χώρα και είναι σε θέση να τα φέρει εις πέρας.

Καλή δουλειά λοιπόν και καλή επιτυχία στο σ. Σωκράτη Ξυνίδη.

Κάποιοι θέλουν βρεγμένη σανίδα

Όταν ασχολείσαι με την πολιτική υποτίθεται και διάθεση έχεις και πρέπει να είσαι συνεπής σε αυτά που λες και πράττεις και όταν νοιώθεις ότι δεν είσαι σε θέση να ανταποκριθείς σε κάποια minimum αφήνεις σε κάποιον άλλον τη θέση σου.

Έχουν περάσει πάνω από δύο βδομάδες και υπάρχουν κάποιοι που ακόμα δεν έχουν παραδώσει στην ΕΚΑΠ όσα προβλεπόντουσαν για τις εκλογές της 18/5. Θέλουν ή δε θέλουν κυνήγημα?

Το τραγικό σε αυτές τις περιπτώσεις είναι ότι κάποιοι έχουν και τη σχετική κατάρτηση ( γνώσεις νομικής ή είναι δικηγόροι ) έτσι ώστε να μη δικαιολογούνται τόσο μεγάλες καθυστερήσεις. Έχει δίκιο ή δεν έχει δίκιο ο σ. Ανωμερίτης να απειλεί ότι δεν θα πιστοποιηθούν κάποιες οργανώσεις? Προσωπικά είμαι μαζί του.

Ο συνήγορος του μέλους και του φίλου, μαζί με την ΕΚΑΠ πρέπει να πάρουν κάποια μέτρα. Δεν μπορεί να συμμετέχουν σε όλες τις διαδικασίες συμπολίτες μας και μετά να περιμένουν πότε θα ξυπνήσει ο κάθε υπεύθυνος των εκλογικών διαδικασιών για να πράξει τα αυτονόητα.

Στο χέρι της νεολαίας είναι να κερδίσει το στοίχημα

Οι εκλογές για τοπικά, νομαρχιακά και περιφερειακά όργανα στο ΠΑΣΟΚ τελείωσαν και ως συνήθως υπάρχουν χαρούμενοι, δικαιωμένοι, δυσαρεστημένοι και παραπονούμενοι.

Από τα χαρακτηριστικά των εκλογών αυτών ήταν η αύξηση των οργανώσεων βάσης καθώς και η σημαντική ανανέωση λόγω της ρήτρας που προέβλεπε ότι το 50 % θα είναι νεοεισερχόμενοι. Η παρουσία νεολαίων στα διάφορα όργανα είναι αρκετά μεγάλη και θα είναι πολύ σημαντική για το Κίνημα, αρκεί να μην προσπαθήσουν οι νέοι μας να αντιγράψουν τις κακές συνήθειες παλαιοτέρων, να εργαστούν με όσο ζήλο δούλεψαν για την εκλογή τους και να βάλλουν πάνω από όλα το σύνολο και όχι το άτομο τους.

Παρακολουθώντας τις εκδηλώσεις για το Μάη του 68, που οργάνωσε το ΙΣΤΑΜΕ και τις τοποθετήσεις κάποιων νεολαίων, σε πολλές από αυτές διέκρινα ένα είδος "παράπονου" ότι εμείς οι παλαιότεροι τους φορτώσαμε περισσότερα προβλήματα από όσα παραλάβαμε. Δεν έχουν άδικο σ' αυτό, έχουν όμως την ευκαιρία εκπαιδευόμενοι από τα λάθη μας να διορθώσουν κάποια κακώς κείμενα. Στο χέρι τους είναι να διορθωθούν πολλά. Πέρα από κάθε διαμαρτυρία όμως πρέπει να υπάρχει και κάποια πρόταση που να αφορά το σύνολο.

Προσοχή ποιούς σταυρώνουμε

Οι εκλογές στις οργανώσεις πλησιάζουν και πολλοί έχουν τη διάθεση και τη φιλοδοξία για μία θέση σε κάποιο όργανο (τοπικό, νομαρχιακό, περιφερειακό). Κάποια στιγμή θα φτάσουμε όλοι στην κάλπη, κάποιον ή κάποιους θα σταυρώσουμε, κάποιο ή κάποιους θα θέλαμε να πετύχουν το στόχο τους, ποιους όμως?

Κάποιοι έχουν τη διάθεση να δουλέψουν, κάποιοι αξίζουν να είναι σε κάποια θέση, κάποιοι στηρίζουν κάποιους γιατί το πιστεύουν και κάποιοι γιατί τους συμφέρει, κάποιους τους δουλεύουν και τους υπόσχονται λαγούς με πετραχείλια.

Είτε έτσι είτε αλλοιώς κάποιους πρέπει να ψηφίσουμε, ας σκεφτούμε ήρεμα και ας τιμήσουμε με τη ψήφο μας άτομα που θα σεβαστούν τα άτομα που τους εκπροσωπούν και που δεν θα το μετανοιώσουμε.

Σε καλή μεριά λοιπόν η ψήφος μας