Κάτι αλλάζει

Και πάλι εδώ μετά από αρκετό καιρό απραξίας ή σιωπής αν το θέλετε κάποιοι. Ίσως κακώς που δεν έγραφα τον πόνο για τα όσα συνέβαιναν, αλλά δυστυχώς εκείνη τη δεδομένη στιγμή δεν έβλεπα να έχει κάποιο νόημα ή ίσως δεν είχα διάθεση γιατί η μία απογοήτευση ακολουθούσε την άλλη. 

Απογοήτευση από πολλά στελέχη του κινήματος που για το "καλό" της πατρίδας κοιτούσαν να κρατήσουν την καρέκλα τους και ίσως να πάρουν και του διπλανού τους.  

Απογοήτευση γιατί έβγαζαν προς τα έξω τον πραγματικό "πολιτικό" και "ιδεολογικό" τους χαρακτήρα. 

Απογοήτευση γιατί πέρα από το προσωπικό τους συμφέρον δεν υπήρχε τίποτα άλλο και έτσι το μαύρο ξαφνικά γινόταν άσπρο και η όποια αλλαγή που έπρεπε να γίνει για το κοινό συμφέρον δε έπρεπε να αγγίζει τους ίδιους.

Απογοήτευση γιατί επέλεξαν πολλά και επώνυμα στελέχη του ΠΑΣΟΚ την εύκολη λύση, που εξυπηρετούσε τα γνωστά συμφέροντα και θα αναδείκνυε την "επαναστατική αριστερή ιδεολογία", να κατηγορήσουν την κυβέρνηση ΓΑΠ με πολύ βαρείς χαρακτηρισμούς. 

Και μέσα σε όλα αυτά κανείς μα κανείς από όλους αυτούς δεν μίλησε για δικές τους ευθύνες. Για όλα έφταιγε ο ΓΑΠ. Βλέπεις αυτό πουλούσε, αυτό σου έδινε bonus για να σε καλέσουν σε κάποιο "πολιτικό" τραπέζι, αυτό σε βοηθούσε να σιγουρέψεις τη θέση σου.

Και τώρα ξαφνικά τα ίδια άτομα ζητάνε  το ένα μετά το άλλο να μη πάει να κάνει οποιαδήποτε κίνηση ο ΓΑΠ, με επιχειρηματολογία  που στην καλύτερη περίπτωση προκαλεί γέλια στην πραγματικότητα εμένα προσωπικά μου προκαλεί αηδία.

Κάτι αλλάζει και πρέπει να αλλάξει, γιατί όσο μένουμε στα ίδια, χωρίς όραμα και έξω από την ιδεολογική μας ταυτότητα, η εξαφάνιση μας είναι αναπόφευκτη.

Σύντροφοι αργήσατε

Το τελευταίο καιρό βλέπω πολλούς από τους "συντρόφους" που εδώ και καιρό κάνανε τον αδιάφορο, να σηκώνουν τη σημαία ενάντια στο Εγώγγελο, λες και η φθορά και η διάλυση του χώρου δεν ήταν αναμενόμενη, λες και δεν τον ήξεραν, λες και δεν ήξεραν τα παιχνίδια που έπαιζε, λες και δεν ήξερε κανείς ότι "συνεργάτες" του ήταν από τα πολύ "καλά στελέχη" , ήξεραν από κωλοτούμπες και για καρέκλες και "προβληματίζομαι" γιατί τόσο καιρό έδειχναν ότι δεν είχαν καταλάβει τίποτα. 

Τα πάντα βέβαια, νόμιζαν όλοι αυτοί ότι τα έκαναν για το καλό της πατρίδας και της παράταξης (βλέπε καρέκλας), πάντα "πιστοί" στην ιδεολογία , πάντα "ξεκάθαροι" σε αυτά που έλεγαν και έκαναν και για αυτό όταν η νόμιμα εκλεγμένη κυβέρνηση αναγκαζόταν να παραιτηθεί είτε έλεγαν ότι σωστά έγινε γιατί δεν πήγαινε άλλο, είτε σφυρούσαν  αδιάφορα, λες και δεν ήξεραν για τα παιχνίδια που παιζόντουσαν.

Και τώρα τι γίνεται θα σκεπτόταν ο καθένας; 

Πρέπει κάτι να γίνει πριν το 8% γίνει 3 ή 4% . 

Ναι να γίνει, αλλά πως; 

Με τους ίδιους "επαγγελματίες πολιτικούς-στελέχη"; 

Με αυτούς που μόλις δουν ότι θα γίνουν αλλαγές και θα αδειάσουν κάποιες καρέκλες νομίζουν ότι σίγουρα λόγω της "αγωνιστικότητας" τους θα τις καταλάβουν; 

Με αυτούς που ανοίγουν και κλείνουν πόρτες άλλων κομμάτων πιο γρήγορα και από την πόρτα του σπιτιού τους;

Με αυτούς που μιλάνε για δικαιοσύνη και συνεχίζουν να ανέχονται και να βοηθούν για λόγους "ισορροπίας" και προσωπικού συμφέροντος άτομα που η όλη τους πορεία μόνο καθαρή δεν μπορεί να χαρακτηριστεί;

Με αυτούς που προσπαθούν να εμφανίσουν κάτι καινούργιο και είναι πιο παλιό από τα παλιά;

Δυστυχώς σύντροφοι, αργήσατε να αντιδράσετε και όποιο συνέδριο, με όποια ονομασία και να γίνει, αν δεν εξασφαλίζει ότι δεν θα γίνουν τα ίδια παιχνίδια από τους γνωστούς - άγνωστους η επαφή με την κοινωνία δεν πρόκειται να αποκατασταθεί.

Τι άλλο θα ακούσουμε;

Όσοι έχουν γνωρίσει ή έχουν παρακολουθήσει την πορεία του Γιώργου Παπανδρέου θα έχουν διαπιστώσει ότι είναι από τους ανθρώπους που συζητά, που τον ενδιαφέρει η άποψη του άλλου και σε καμία περίπτωση δεν είναι από εκείνους που δίνουν σύντομες απαντήσεις του στυλ "Να ψάξεις να βρεις την αιτία γιατί δεν έφαγες αρνάκι". 

Δεν λέω βέβαια ότι δεν ειπώθηκε κάτι τέτοιο, ούτε βέβαια αν ειπώθηκαν και κάποια άλλα, γιατί πολύ απλά δεν ήμουν παρών και ούτε θέλω να το παίξω και μεγαλοδημοσιογράφος με τις έγκυρες πληροφορίες αλλά επιτέλους, την όποια είδηση θέλει να παρουσιάσει κάποιος που θέλει να λέγεται δημοσιογράφος ας την παρουσιάσει με πλήρη στοιχεία και όχι ως ένα ωραίο παραμύθι που "πουλά" και εξυπηρετεί τα γνωστά συμφέροντα, γιατί στο τέλος όταν εμφανίζεται ο ταξιτζής και λέει την άποψη του, μάλλον τους κάνει ρόμπα.

Τα προβλήματα συνεχίζουν να υπάρχουν και αντί να ασχοληθούμε με εκείνους που δημιούργησαν το πρόβλημα, με πρώτο και καλύτερο τον "καταλληλότερο" Κ. Καραμανλή και την παρέα του, η πλειονότητα των "δημοσιογράφων" ασχολείται αν άναψε κεράκι στην εκκλησία ο ΓΑΠ, τι επάγγελμα κάνει η νύφη του, τι του είπε κάποιος ταξιτζής και εννοείται ότι για όλα φταίει ο ΓΑΠ και ευτυχώς που βρέθηκε ο καλός Σαμαράς (με τα πολλά Ζάππεια) μαζί με τον "αριστερό" Βαγγέλη να μας σώσει. Έλεος πια.

Όσο συνεχίζει αυτό το παιχνίδι, τόσο αποδεικνύεται περίτρανα η διαπλοκή πολλών και διαφόρων από πολλούς χώρους που δεν ήθελαν κυβέρνηση ΓΑΠ γιατί θα άλλαζαν πολλά πράγματα και θα έχαναν τη "βολή" τους. Η κυβέρνηση ΓΑΠ, είτε αρέσει σε κάποιους είτε όχι, έπεσε γιατί το ήθελαν κάποια γνωστά κέντρα αλλά και γιατί βοήθησαν και πολλοί εκ των έσω. Όλα τα υπόλοιπα που λέγονται από κάποιους είναι φτηνές δικαιολογίες. 

Και επειδή έρχονται και οι ευρωεκλογές προτείνω να αρχίσουν κάποιοι να ετοιμάζουν από τώρα διάφορες ανακοινώσεις για το φταίξιμο του ΓΑΠ και όχι για τις δικές τους ευθύνες. Προσωπικά περιμένω να ακούσω και τις πιο περίεργες αναλύσεις, έχω πια συνηθίσει και δεν θα πέσω από τα σύννεφα.

Η βία είναι βία

Δήλωση του Γιώργου Α. Παπανδρέου 

(http://www.papandreou.gr/papandreou/content/Document.aspx?d=6&rd=7739474&f=1330&rf=1152284754&m=17921&rm=16078766&l=2)

Εκφράζω τη βαθύτατη θλίψη μου για τον θάνατο του Παύλου Φύσσα, καθώς και για κάθε θύμα βίας. Είτε πλήρωσε με τη ζωή του τα πιστεύω του, είτε όχι. Είτε είναι Έλληνας, είτε είναι αλλοδαπός. Όποιες κι αν είναι οι αντιλήψεις του, όποιες κι αν είναι οι επιλογές του.

Αν πιστεύουμε ότι η βία αφορά πάντα "κάποιους άλλους", τότε είναι βέβαιο ότι θα χτυπήσει και την πόρτα του καθενός μας.

Αν πιστεύουμε ότι υπάρχει δικαιολογημένη και αδικαιολόγητη βία, καλή και κακή βία, τότε γινόμαστε εμείς φορείς της κι ας μην έχουμε σηκώσει ποτέ το χέρι μας.

Η βία είναι βία.

Από όπου και αν προέρχεται.

Απέναντι σε οποιαδήποτε ιδέα.

Απέναντι στον οποιονδήποτε.

Δεν έχει χρώμα.

Είναι αδικαιολόγητη και καταδικαστέα.

Θα το πω άλλη μια φορά. Το διακύβευμα είναι η Δημοκρατία.

Το δικό μας όπλο είναι η δημοκρατική νομιμότητα.

Μικροκομματικοί υπολογισμοί και δεύτερες σκέψεις, δεν δικαιολογούνται.

Από τις απειλές για "κρεμάλες" πριν δύο χρόνια και τους προπηλακισμούς, φθάσαμε σήμερα στους σουγιάδες και τις δολοφονίες.

Το μίσος, η βία, ο φασισμός, ο ρατσισμός, ο νεοναζισμός, όπως και κάθε ακραία αντίληψη, νοοτροπία και συμπεριφορά, δεν έδωσαν ποτέ λύση.

Προκάλεσαν νέα βία, έχυσαν περισσότερο αίμα. Οδήγησαν στον αυταρχισμό και τον σκοταδισμό.

Και βεβαίως, είναι φαινόμενα που πλήττουν την κοινωνική συνοχή και την αλληλεγγύη και υπονομεύουν τις δυνατότητες της χώρας και του Ελληνικού λαού να αντιμετωπίσουν τα μεγάλα διακυβεύματα και τις προκλήσεις των καιρών.

Ας είναι το αίμα του Παύλου Φύσσα το τελευταίο.

ΥΓ : Έχω γράψει και άλλες φορές ότι αποφεύγω τις αναδημοσιεύσεις, στην περίπτωση όμως αυτή μία ψύχραιμη προσέγγιση αξίζει να αναδημοσιευτεί αρκετές φορές, γιατί πολλά ακούστηκαν, πολλά θα ακουστούν  μόνο που φοβάμαι ο κόσμος δεν θα καταλάβει που πάμε αν συνεχίσουμε έτσι. 

Οι Ένοχοι

Τελικά η βουλή ψήφισε για την παραπομπή του Γιώργου Παπακωνσταντίνου για 3 αδικήματα και αν κατάλαβα καλά είναι ένοχος διότι :

α. Με ενέργειες δικές του ήρθε η λίστα Λαγκάρντ

β. Δεν πρωτοκόλλησε μία παράνομη λίστα.

γ. Αν και την παράδωσε στην αρμόδια υπηρεσία για έλεγχο, ο ίδιος δεν την "αξιοποίησε" και έτσι το Ελληνικό Δημόσιο ζημιώθηκε από ποσά που έπρεπε να έχει εισπράξει. Βέβαια ότι μέχρι τώρα δεν έχει εισπραχθεί τίποτα αυτό δεν έχει καμία σημασία.

δ. "Αφαίρεσε" από τη λίστα επιλεκτικά ονόματα συγγενών του, κάτι που δεν αποδεικνύεται ότι έγινε από τον ίδιο μια και η λίστα πέρασε από πολλά χέρια.

 

Και από την άλλη δεν είναι ένοχοι όσοι :

 

α. Έφτασαν την οικονομία σε αυτή την κατάσταση 

β. το 2010, αν και ήταν υπεύθυνοι για το χάλι της οικονομίας, το πρόβλημα τους δεν ήταν πως θα βρεθεί η καλύτερη λύση για να βγούμε από την κρίση, αλλά πως θα εκμεταλλευόντουσαν την κατάσταση, συνεπικουρούμενοι από γνωστούς κύκλους και στελέχη του ΠΑΣΟΚ έτσι ώστε να αναγκάσουν σε παραίτηση τον ΓΑΠ.

γ. Ο μετέπειτα υπουργός και νυν αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Βενιζέλος που ενώ του παραδόθηκαν τα στοιχεία δεν έκανε τίποτα.

δ. Όσοι δεν άφησαν να ολοκληρώσει η κυβέρνηση Παπαδήμου ότι είχε συμφωνηθεί, γιατί και εκεί το πρόβλημα τους ήταν οι εκλογές και τα ψηφαλάκια και όχι η επίλυση του προβλήματος. 

ε. Όσοι φρόντισαν στην κατασκευή ενόχου, για να έχει ο κόσμος να ασχολείται, ενώ παντού γίνεται του έλα να δεις.

Δυστυχώς, όσον αφορά το τελευταίο, στους περισσότερους πολιτικούς χώρους άτομα που δεν ξέρουν να παίζουν καθαρά είναι εκείνα που καταφέρνουν να είναι σε σημαντικές θέσεις και για πολλά χρόνια να επιβιώνουν. Ας τους χαιρόμαστε γιατί μη ξεχνάμε μόνοι τους δεν μπήκαν στη βουλή.

Αλήθεια τι άλλαξε από τότε;

Και ξαφνικά μετά τις μπουρδολογίες του Πάκη και πολλών άλλων ακατανόμαστων ότι για την κρίση φταίει ο Αντρέας, φταίει ίσως και ο Λεωνίδας με τους τριακόσιους, μπήκε σε πρωτοσέλιδο ότι η ευθύνη για το χάλι μας το μαύρο και την εκτίναξη του χρέους και τα μνημόνια που ακολούθησαν, βρίσκεται στην πενταετία του "καταλληλότερου"  και ειλικρινά, ως αφελής, διερωτώμαι  γιατί τότε που η κυβέρνηση του ΓΑΠ προσπαθούσε να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα τα περισσότερα δημοσιεύματα παίζανε και μιλούσαν για λάθος χειρισμούς και κανείς δεν έβγαινε να πει αυτά που γράφονται τώρα; 

Και τώρα βέβαια κανείς πάλι δεν μιλά για το νυν πρωθυπουργό ότι το 2009 έλεγε για το έλλειμμα ότι είναι 2,5 άντε 3%  όταν ήταν πάνω από 10% και τις τεράστιες ευθύνες που έχει όταν δεν ήθελε να συναινέσει σε αλλαγές που αν γινόντουσαν θα γλυτώναμε πολλά από αυτά που ακολούθησαν.

 

"Κανείς" βέβαια δεν συζητά και για την απραξία και όχι μόνο μελών του ΠΑΣΟΚ που το πρόβλημα τους δεν ήταν η κατάσταση της χώρας και η επίλυση του τεράστιου προβλήματος, αλλά ο ίδιος ο ΓΑΠ που αν θα έφευγε από τη μέση θα είχαν λύσει το δικό τους πρόβλημα, θα είχαν μπει σύμβουλοι δεξιά και αριστερά, γιατί το opengov τους ερχόταν κάπως βαρύ, θα συνέχιζαν με παλιές "δοκιμασμένες" τακτικές να είναι παντού μη αφήνοντας χώρο σε κάποιο άλλον που δεν ήταν αρεστός σε αυτούς ή τους χάλαγε την πιάτσα και ειλικρινά κρατιέμαι μην πω καμιά βαριά κουβέντα για κάποιους που ενώ έχουν ευθύνες για αυτή την κατάσταση και της χώρας και του ΠΑΣΟΚ αποχωρούν από το ΠΑΣΟΚ γιατί ο κακός Βενιζέλος ακολουθεί δεξιά πολιτική, λες και δεν ήξεραν ότι προς τα εκεί θα πήγαινε.

 

Δυστυχώς ενώ κάποιοι έχουν αναλάβει ευθύνες για πράγματα που δεν ήταν υπεύθυνοι, άλλοι όχι μόνο  αποποιούνται το μερίδιο που τους ανήκει, αλλά έχουν το θράσος να φορτώνουν τα δικά τους λάθη, τις παραλήψεις, τις απραξίες σε όποιον βρουν.

Διεκδικήσεις και παράπλευρες απώλειες

Η ιστορία επαναλαμβάνεται. Έχουμε αιτήματα, πρέπει να διεκδικήσουμε πολλά και για να τιμωρήσουμε την όποια κακή κυβέρνηση απεργούμε χωρίς να υπολογίζουμε αν τελικά τον πρώτο που τιμωρούμε είναι κάποιον άλλο, που εκείνη τη στιγμή θέλει τη συμπαράσταση μας και όχι αυτή τη συμπεριφορά.

Αναφέρομαι αυτή τη στιγμή στις διεκδικήσεις των εκπαιδευτικών που για ακόμα μία φορά για την επίτευξη τους βάζουν στην πρώτη γραμμή τους μαθητές, αδιαφορώντας αν η ψυχολογική τους κατάσταση αυτή τη στιγμή δεν μπορεί να σηκώσει όποιες αναβολές ή καθυστερήσεις.

Έχω γράψει και άλλες φορές ότι είναι καιρός το συνδικαλιστικό κίνημα να ξεφύγει πολύ από τα τετριμμένα και στις προτεραιότητες του να βάλει πρώτα τον απλό εργαζόμενο, το μαθητή, το συνταξιούχο, τον καθένα που πλήττεται από τις όποιες άδικες αποφάσεις που παίρνει η εκάστοτε κυβέρνηση ή διοίκηση και αυτό να γίνει με έργα και όχι απλά με λόγια.

Στρατιωτικές τακτικές "κάθε μάχη έχει και παράπλευρες απώλειες" δεν νομίζω ότι βοηθά ούτε οποιοδήποτε κλάδο, ούτε και την ίδια την κοινωνία άσε που ενισχύει τη γνωστή άποψη "ας καεί το σύμπαν αρκεί να είμαι εγώ καλύτερα από πριν".