Το ιερό κουκούλωμα

Στην αρχή παραπλανήθηκαν οι υπουργοί που όμως ήταν ικανοί να διευθύνουν κάποιο υπουργείο, τώρα οι 2 εισαγγελείς δεν τους έφταναν να ερευνήσουν την υπόθεση και έπρεπε να βάλουνε και τρίτο για "βοήθεια". Όσο και αν προσπαθούν να κουκουλώσουν τα πράγματα ευτυχώς υπάρχουν ακόμα άτομα που δεν τα ανέχονται αυτά και παραιτούνται.

Και βέβαια δεν παραιτούνται απλά από την υπόθεση, παραιτούνται και από το δικαστικό σώμα. Μπούχτισαν δεν αντέχουν άλλο, ποιος ξέρει τι έχουν δει τα μάτια τους και τι έχουν ακούσει τα αυτιά τους.

Και που είσαι ακόμα. Μας έχει συνηθίσει η Ν.Δ στα σκάνδαλα της ημέρας, της βδομάδας, του μήνα που ο καθένας μας αν προσπαθήσει να τα απαριθμήσει το σίγουρο είναι ότι θα ξεχάσει και καμία δεκαριά.

Τα Blogs δεν είναι μόνο για τους νέους

Νομίζω ότι είναι κοινή διαπίστωση ότι σε όλες τις εποχές υπάρχουν πολλά άτομα που βλέπουν με στραβό μάτι την εξέλιξη, φοβούνται να μάθουν και να χρησιμοποιήσουν ότι καλό προσφέρουν οι νέες τεχνολογίες και χωρίς να δουν τα θετικά τους, δαιμονοποιούν τα πάντα. Το περίεργο βέβαια είναι ότι πολλές φορές ένα μεγάλο ποσοστό "αντιδραστικών" είναι νέοι.

Ευτυχώς υπάρχουν και εξαιρέσεις. Λίγο πριν το καλοκαίρι συζητώντας με ένα πολύ καλό φίλο τον Τάσο ( συνταξιούχο ), για τα θετικά του διαδικτύου,για τα blogs κλπ του μπήκε η ιδέα να γράψει για το παππού του, ένα γνήσιο δημοκράτη και πατριώτη όπως αναφέρει.

Έγραψε, έσβησε, διόρθωσε και τελικά υλοποιήθηκε ένα blog με τίτλο " Από την Προύσα στο Ράικο" . Νομίζω ότι αξίζει κανείς να το διαβάσει. Πέρα από ιστορικές πληροφορίες που περιέχει αυτό το αφιέρωμα, σε εμένα προσωπικά μου επιβεβαιώνει ότι με "ανοιχτά μυαλά" δεν φοβάσαι τίποτα, ζεις το παρόν και δεν είσαι προσκολλημένος στα παλιά.

Τώρα γράφει για το χωριό του, μια και διαπίστωσε ότι κανείς δεν φρόντισε , στο Δήμο που ανήκει το χωριό του να συλλέξει στοιχεία και να γράψει κάτι. Όπως βλέπετε η αρρώστια των Blogs και του διαδικτύου δεν κτυπά μόνο τους νέους.

Καραμανλής ή(=) Χάος

Το 1974 κυκλοφορούσαν το "Καραμανλής ή τάνκς" σήμερα κυκλοφορούν το "Καραμανλής ή χάος", όπως διαπιστώνει κανείς δεν αλλάζουν. Δημιουργούν το χάος και μετά σου λένε έλα να σε σώσω από αυτό. Παίζουν με τους θεσμούς στοχεύοντας μόνιμα στην εξουσία, χωρίς να τους ενδιαφέρει ο λαός πως περνά. Το πρόβλημα τους είναι πως θα βολέψουν το κεφάλαιο και τους ημέτερους. Αυτή είναι η συντηρητική παράταξη με όποια ονομασία και αν έχει ή όποιο "μεσαίο χώρο" υποτίθεται εκφράζει.

Από την άλλη η παραδοσιακή "αριστερά" συνεχίζει τα σφάλματα της, διαμαρτύρεται για τα πάντα χωρίς να προτείνει λύσεις ή αν το κάνει αφορούν κάποια άλλη χώρα και όχι την Ελλάδα. Και βέβαια με την όλη της πρακτική κουβαλάει νερό στο μύλο της δεξιάς, γιατί έτσι πιστεύει ότι θα αυξήσει τα ποσοστά της. Έτσι όμως δεν λύνονται τα προβλήματα, ούτε βελτιώνεται η κατάσταση του εργαζόμενου.

Μιλάνε για κτύπημα του δικομματισμού, παρότι γνωρίζουν ότι με το ισχύον εκλογικό σύστημα κυβέρνηση αυτοδύναμη ή συνεργασίας μπορεί να κάνει μόνο η Ν.Δ και το ΠΑΣΟΚ. Με το ΠΑΣΟΚ δεν συνεργάζονται γιατί είναι δεξιόστροφο, με τη Ν.Δ όμως μπορεί για να θυμηθούν τις ωραίες στιγμές που πέρασαν μαζί το 89. Ας καταλάβουν επιτέλους ότι ο λαός θέλει λύσεις, δεν θέλει το χάος του κ. Καραμανλή, θέλει μία κυβέρνηση με πρόγραμμα, με όραμα και λύσεις για τα προβλήματα του λαού και αυτό μπορεί να του το εξασφαλίσει μόνο μία αυτοδύναμη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.

Θα μου πει κάποιος είναι εφικτό αυτό; Όλα είναι δυνατά αρκεί να δουλέψουμε προς αυτή την κατεύθυνση. Στο χέρι του λαού είναι να φύγει και αυτή η κυβέρνηση της δεξιάς από την εξουσία.

Τα ξεκάθαρα λόγια και η ώρα του λαού

Διανύουμε το πέμπτο χρόνο διακυβέρνησης από τη Ν.Δ και όσο και αν θέλει κάποιος (δημοσιογράφος ή μη, κανάλι ή οτιδήποτε άλλο μέσο ) να πείσει το λαό για τη σεμνότητα, την ταπεινότητα και το "εργο" της Ν.Δ, το μόνο που κάνει είναι να δείχνει πόσο έχει ξεπουληθεί σε συγκεκριμένα συμφέροντα.

Τι να θυμηθεί κανείς; τα σκάνδαλα, το ξεπούλημα κερδοφόρων επιχειρήσεων, για ένα κομμάτι ψωμί, τα ομόλογα, την υπόθεση Ζαχόπουλου, τις business από τους κουμπάρους και τους "ημέτερους", την επιδείνωση της οικονομικής κατάστασης του μισθωτού και συνταξιούχου,την εξωτερική πολιτική; Έργο σίγουρα δεν μπορεί να θυμηθεί.

Ο τόπος δεν σηκώνει άλλο τη Ν.Δ, αλλά και δεν σηκώνει και τα διάφορα παιχνίδια που παίζονται για τη μη δυνατότητα αυτοδυναμίας από το ΠΑΣΟΚ. Την αυτοδυναμία μπορεί να τη δώσει ο λαός και μόνο αυτός και όχι οι υποθέσεις ή τα συμπεράσματα και τα σενάρια κάποιων.

Στην ομιλία του ο Γιώργος Παπανδρέου στη ΔΕΘ, που είχα την τύχη να την παρακολουθήσω από κοντά, αλλά και στη συνέντευξη τύπου την επόμενη μέρα, με αρκετά ξεκάθαρο τρόπο και την σημερινή κατάσταση ανέλυσε αλλά και παρουσίασε μία ολοκληρωμένη λύση για την έξοδο από την κρίση. Λόγια ξεκάθαρα και για την εκκλησία, που άλλοι δεν θέλουν να στεναχωρήσουν, και για τις αξιοκρατικές προσλήψεις, που πολλοί με γνώμονα το βόλεμα του παιδιού τους, δεν βλέπουν με καλό μάτι και για τις επιχειρήσεις, τις τράπεζες, και γενικώς για όλα.

Το κλίμα αλλάζει, ο κόσμος σιγά - σιγά συνειδητοποιεί τα παραμύθια της Ν.Δ . Πλησιάζει η ώρα που θα μιλήσει ο λαός με τη ψήφο του, αλλά δεν αρκεί μόνο αυτό. Η συμμετοχή μας δεν πρέπει να μένει σε μία ψήφο και μάλιστα σε ορισμένες περιπτώσεις όπως οι ευρωεκλογές να θεωρείται από κάποιους ψήφος που δεν μας πολυεπηρεάζει. Χρειάζεται όπως επανειλλημένα έχει αναφέρει ο Γιώργος Παπανδρέου η συμμετοχή όλων μας για να αλλάξει το πολιτικό τόπιο σ' αυτό το τόπο.

Η νοθεία, της νοθείας, ω νοθεία

Όσα χρόνια και αν περάσουν τη νοθεία, την παλιά τους τέχνη δεν τη ξεχνούν. Κάποτε ψήφιζαν τα δένδρα, τώρα ως δια μαγείας κατά τη ψηφοφορία για την συνταγματική αναθεώρηση, τα ψηφοδέλτια των διαφωνούντων νεοδημοκρατών βουλευτών άλλαξαν.

Τι τις θέλουμε λοιπόν τις ψηφοφορίες, να χάνουμε χρόνο, να βρεθεί κανείς να φέρει καμία αντίρρηση; Καταργήστε τις λοιπόν.
Και αν βρεθεί να πει κάποιος "είναι αυτό Δημοκρατία;", η απάντηση είναι απλούστατη : αυτό είναι "Νέα Δημοκρατία". 'Οπως βλέπετε κάτι ξέρανε και την ονόμασαν έτσι. Είμαστε έτσι πολίτες της "Ελληνικής Νέας Δημοκρατίας".

Όλο και γυρίζουμε προς τα πίσω

Θυμάμαι τον εαυτό μου όταν ήμουν φοιτητής και δούλευα, ότι καθώς περνούσαν τα χρόνια υπήρχε έστω και μία μικρή βελτίωση σε κάποια πράγματα. Διεκδίκηση καλύτερου μισθού, ανεξάρτητα από τη συλλογική σύμβαση, το 48ωρο σιγά - σιγά έγινε 45ωρο και αργότερα 40ωρο, για πολλούς εργαζόμενους το εξαήμερο έγινε πενθήμερο, η άδεια που στην αρχή ήταν καμία βδομάδα έγινε μήνας, έβλεπες κάτι να αλλάζει προς το καλύετρο, έστω και αν όλοι μας θέλαμε κάτι περισσότερο.

Και έρχομαι στο θέμα της εκπαίδευσης. Κάποτε ήταν προνόμιο όσων είχαν μία οικονομική άνεση, αργότερα σιγά -σιγά υπήρχε η δυνατότητα να μπορεί να σπουδάσει κάποιος έστω και αν δεν ανήκε στους έχοντες.

Και ερχόμαστε τα τελευταία χρόνια της διακυβέρνησης από τη Ν.Δ. Ο στόχος είναι ξεκάθαρος μείωση των εισαγωμένων στα δημόσια πανεπιστήμια και ενίσχυση των κάθε λογής ιδιωτικών σχολών, και ιδιωτικών κολεγίων. Με άλλα λόγια αν δεν έχεις την κατάλληλη οικονομική κατάσταση, πήγαινε για δουλειά του 4ωρου και του 5ωρου και άσε τους άλλους που έχουν τον τρόπο τους να σπουδάσουν.

Στην αρχή μπήκε η βάση του δέκα, χωρίς κανένας να εξετάσει ότι κάποιος μπορεί να γράψει κάτω από το δέκα και όταν τα θέματα είναι αρκετά δύσκολα. ( Είναι γνωστό σε όλους τους εκπαιδευτικούς ότι αν ο εξεταστής θέλει να σε κολλήσει στο τοίχο και να σε βγάλει άχρηστο, το κάνει χωρίς μεγάλο κόπο ). Το αποτέλεσμα ήταν αναμενόμενο. Πολλές κενές θέσεις σε περιφερειακά κυρίως ΑΕΙ και ΤΕΙ. Είναι η πρώτη τιμωρία από τη Ν.Δ για τα παιδιά και τους γονείς τους.

Στη συνέχεια, την επόμενη χρονιά, έγινε περικοπή από θέσεις κεντρικών Πανεπιστημίων, για να ενισχυθούν λέει τα περιφερειακά, δεύτερη δηλαδή τιμωρία. Κάποιος που θα είχε τη δυνατότητα να μπει σε σχολή κοντά στο σπίτι του έπρεπε να ξενιτευθεί ή να πάει σε κάποια ιδιωτική σχολή.

Και ερχόμαστε στη νομιμοποίηση των κάθε λογής κολλεγίων, έτσι ώστε όποιος τα έχει να του είναι πιο εύκολη η απόφαση. Έχεις λοιπόν λεφτά μπορείς να σπουδάσεις, αν δεν έχεις ξέχνατο.

Έχω κάποια απορία

Διάβασα στην εφημερίδα "ΤΑ ΝΕΑ" να δηλώνει ο Μιχάλης Σαμπατάκης (Μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΝ ) για την πιθανότητα συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ

"Οι συνεργασίες πρέπει να έχουν αξιοπιστία και προγραμματική συμφωνία. Αυτές οι προϋποθέσεις δεν υπάρχουν σήμερα, αφού το ΠΑΣΟΚ ακολουθεί δεξιόστροφες πολιτικές και εμμένει στην αυτοδυναμία."

και έχω μία απορία, το 89 η Ν.Δ και μάλιστα του Μητσοτάκη είχε αριστερόστροφη πολτική και γι' αυτό συνεργάστηκαν;

Μήπως οι "σύντροφοι" του ΣΥΝ πρέπει να πάρουν πιο σοβαρά το ρόλο τους που τους εμπιστεύτηκε ένα μέρος του Ελληνικού λαού; Μήπως πέρα από τις όποιες διαμαρτυρίες και τις κορώνες και τα κλισέ περί δεξιόστροφων και αριστερόστροφων πολιτικών πρέπει δουν τι μπορεί να οφελίσει το σύνολο και όχι μόνο τους εαυτούς τους.