Θα αλλάξει κάτι σε αυτή την άμοιρη χώρα;

Ακόμα και τώρα μετά από αυτό το τραγικό δυστύχημα στα  Τέμπη, παρακολουθώντας δηλώσεις και πολλά ρεπορτάζ, δε βλέπω να αλλάζει κάτι. Η ίδια εικόνα. Ο καθένας τα έκανε τέλεια και για όλα φταίει πάντα ο άλλος. Τώρα βέβαια πως είναι δυνατόν να γίνονται από όλους τέλεια και το σύστημα να μη λειτουργεί και να φτάνουμε σε αυτό το τραγικό συμβάν, ούτε η επιστήμη μπορεί να δώσει εξήγηση. Το παν είναι να βγουν οι γνωστοί - άγνωστοι καθαροί , για να μπορέσουν να διεκδικήσουν την εξουσία. Και προς αυτή την κατεύθυνση είναι και οι υποσχέσεις ότι απο δω και πέρα όλα θα είναι τέλεια μέχρι το επόμενο δυστύχημα.

Είναι γνωστό σε όλους ότι ακόμα και ένα απλό ατύχημα δεν οφείλεται σε ένα μόνο παράγοντα , αλλά σε πολλούς. Παράγοντες όμως που στην πλειονότητα τους ξέρουμε μετά από τόσα ατυχήματα που έχουν γίνει στο παρελθόν και έτσι οι όποιες δικαιολογίες λέγονται, επιεικώς είναι μπούρδες. 

Και καλά ο υπουργός δεν είναι υποχρεωμένος να τα ξέρει όλα, οι σύμβουλοι του όμως τι ρόλο βαράνε; Έχουν προσόντα για τη θέση τους; Τυπικά ναι ουσιαστικά όχι. Και οι άλλοι που είναι σε θέσεις κλειδιά, έχουν προσόντα; Το ίδιο ισχύει και εδώ.  Έχουν βέβαια άλλα προσόντα , κομματικά, συγγένειας , κουμπαριάς κ.α.

Δεν έχει ευθύνη ο εκάστοτε υπουργός και πρωθυπουργός; Και βέβαια έχει . Αλλά βλέπεις στα δύσκολα το ρίχνουμε στην κακιά την ώρα και όχι ότι κάποιοι ήταν ανεπαρκείς για τη θέση τους. 

Υπάρχει βέβαια και ένα μεγάλο κομμάτι οικονομικής φύσεως, το είπε εξάλλου και ο "σοβαρός" Άδωνις ότι αν λέγανε στον κάσμο ότι υπήρχε πρόβλημα ασφάλειας, δε θα έπαιρνε κανείς το τρένο και θα υπήρχε πρόβλημα στην εταιρεία. Για αυτούς δεν πειράζει να πεθάνουν και κάποιοι, ίσως να θεωρούν ότι είμαστε πολλοί, το παν είναι η εταιρεία.

Δυστυχώς με όλους αυτούς πορευόμαστε και όσο συνεχίζει η ίδια κατάσταση θα βουλιάζουμε.

Η ακροδεξιά στην Ελλάδα και η συντηρητική παράταξη

Δε θέλω σε καμία περίπτωση να το παίξω ιστορικός, αλλά ο  καθένας από εμάς, κάποιας ηλικίας παρακολουθώντας το ρόλο της ακροδεξιάς διαπιστώνει ότι πάντα ήταν μέρος της γενικότερης συντηρητικής παράταξης και για αυτό σε πολλές περιόδους είχε και την κάλυψη της. Από που να αρχίσω;

Μετά τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο, όχι μόνο οι δοσίλογοι δεν λογοδότησαν, αλλά σε πολλές περιπτώσεις, έτυχαν και ευνοικής μεταχείρισης από τον κρατικό μηχανισμό, βλέπεις εκείνη την εποχή κινδυνεύαμε από τον κουμουνισμό και δε θα μπορούσαν να πειράξουν τους δικούς τους, βλέπεις πάντα ήταν δικοί τους. Το παρακράτος αργότερα που άφησαν να θεριέψει γιατί έτσι τους βόλευε για να ελέγχουν τα πάντα. Και έρχεται αργότερα η χούντα. Δικά τους παιδιά και αυτά και για αυτό και μετά την μεταπολίτευση, πλην ελαχίστων που δεν τους έπαιρνε τους έδωσαν έδαφος να εξελιχθούν. 

Για αυτό μη φαίνεται περίεργο ότι στη ΝΔ κάνουν τον κινέζο και πέρα από κάποιες γενικότερες  τοποθετήσεις για τη χρυσή αυγή, να είστε σίγουροι ότι σύντομα πολλά από τα στελέχη της "σοβαρής χρυσής αυγής" θα βρεθούν στη Ν.Δ. 

Τα πάντα για τα ψηφαλάκια και μετά έρχεται η κωλοτούμπα

Αναφέρθηκε σε ομιλία του στη βουλή ο Αλέξης για τη συγνώμη που οφείλει ο Κυριάκος σχετικά με τη συμφωνία των Πρεσπών και για κάποιον που έχει κοντή μνήμη ή είναι φανατικός συριζαίος ή ανήκει σε κάποιους ο θεός να τους λέει " συντρόφους" από το παλιό ΠΑΣΟΚ,  θα επικροτούσε και θα έλεγε και ένα μεγάλο μπράβο για το λαγό που έβγαλε. Εκείνη όμως τη συγνώμη που οφείλει στον Ελληνικό λαό για τα ψέματα που αράδιασε για να πάρει την εξουσία, το γνωστό σκίσιμο του μνημονίου, τα επικίνδυνα βήματα που ακολούθησαν με κίνδυνο την πτώχευση, την κάλυψη του κύριου υπεύθυνου για την κρίση, αυτά σιγά μη τα θυμάται, Αυτά παραγράφησαν. 

Και βέβαια για να μην αδικούμε κανένα, συγνώμη πρέπει να ζητήσουν και πολλοί άλλοι, που διέλυσαν το ΠΑΣΟΚ για την καρέκλα. Και είναι πολλοί.

Δυστυχώς είναι λίγοι αυτοί που ότι λένε, το εννοούν, άσχετα αν ο καθένας μπορεί να τους καταλογίσει ότι κάνουν λάθος.  

Όλα γίνονται στο βωμό της συλλογής ψήφων, της εξουσίας και για κάποιους "μικρούς" για αυτή την άτιμη την καρέκλα.

4/10/2009 - Η ευκαιρία που χάθηκε

Συμπληρώνονται 10 χρόνια από τη μεγάλη νίκη του ΠΑΣΟΚ και τη δημιουργία κυβέρνησης Γ.Α. Παπανδρέου. Μία νίκη που ήταν ευκαιρία να αλλάξουν πολλά, όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά και για όλο το πολιτικό σύστημα, να αλλάξουν πολλά για να μη βουλιάξουμε όπως σε πολλούς λόγους αναφερόταν ο Γ.Α.Π.

Δυστυχώς οι "σύντροφοι" έπαιζαν σε άλλο επίπεδο. Στο επίπεδο της καρέκλας, στο επίπεδο να βολέψουμε το δικό μας για να το χρησιμοποιήσουμε αργότερα. Έτσι οι όποιες αλλαγές για opengov, για αλλαγές μέσα στο κόμμα ενόχλησαν. Και να σκεφτεί κανείς ότι στα συνέδρια και σε συνδιασκέψεις, αποτελούσαν τα κύρια συνθήματα, κυρίως των νέων. Γνωστό το "Γιώργο άλλαξε τα όλα". Όλα εκτός από εκείνα που ξεβόλευαν τα "άξια και με ιδεολογία" στελέχη που εκείνη την εποχή προσπαθούσαν να δείξουν πόσο περισσότερο ΠΑΣΟΚ ήταν από οποιονδήποτε. 

Και έρχεται η κρίση και σιγά - σιγά δείχνουν πόσο ανήκουν στο χώρο. Κάποτε είχα πει ότι "κάποιοι μας περισσεύουν" και είχα παρεξηγηθεί. Βλέπετε δε μπορούσα να τρέχω πριν τις εκλογές και στο βάθος να βλέπω αρκετούς να δημιουργούν περίεργες συμμαχίες, μόνο και μόνο για να ελέγχουν τον Γ.Α.Π και να είναι μόνιμα στο πολιτικό παιχνίδι, χωρίς να έχουν να προσφέρουν κάτι, πλην "των καλών μηχανισμών"

Και αφού έριξαν την κυβέρνηση Γ.Α.Π  έπρεπε κάπου να βολευτούν, για το "καλό της πατρίδας".

Και ερχόμαστε στο σήμερα και έχουμε φτάσει στο σημείο να αμφιβάλλουμε και για τον ίδιο μας τον εαυτό. Οι μεταγραφές δίνουν και παίρνουν, χειρότερα και από ποδόσφαιρο, όπου εκεί υπάρχουν και κάποιοι κανόνες.   

Αν το δούμε και σε τοπικό επίπεδο, εδώ τα πράγματα είναι χειρότερα, γιατί άλλο συναίνεση για να πάει μπροστά ο Δήμος και άλλο συναλλαγή. Εκείνο που ίσως δεν συνειδητοποιούν κάποιοι είναι ότι όσους ψήφους αντλούσαν στο παρελθόν, τους αντλούσαν από μία μεγάλη δεξαμενή που λεγόταν ΠΑΣΟΚ και με τις παρεμβάσεις βουλευτών, ενώ αυτή δεξαμενή έχει καταντήσει πολλοί κουβάδες με διαφορετικούς προσανατολισμούς.

Δυστυχώς η Δημοκρατική παράταξη θα αργήσει να πάρει τα πάνω της όσο στους κόλπους της έχει ακόμα άτομα  αμφιβόλου ιδεολογίας.

Στα δύσκολα πολλά φαίνονται

Μετά από μεγάλο διάστημα επανέρχομαι στο να εκφράσω λίγες σκέψεις, είτε αυτές είναι σωστές είτε επηρεασμένες από το γενικότερο μπάχαλο που επικρατεί.

Η επιστροφή είναι πολύ δύσκολη και πολύ περισσότερο δε ξέρω αν θα υπάρχει αντοχή για συνέχεια.

Είναι τόσα πολλά που θα μπορούσα να μοιραστώ, αλλά επειδή δε ξέρω από που να αρχίσω, συγχωρέστε αν σε αυτά που θα γράψω, ίσως να μην υπάρχει συνοχή.

Ξεκινώ από τη γενικότερη στάση των κομμάτων, πολιτικών προσώπων, αλλά και του ίδιου του κόσμου, που μόνιμα δεν έχει "ευθύνη" στο τι συμβαίνει.

Τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ δεν  είναι σε θέση να κατανοήσουν γιατί ο κόσμος έδωσε την πλειοψηφία στον Κυριάκο Μητσοτάκη, όταν με την όλη τους στάση αθώωσαν τη Ν.Δ από τις ευθύνες της χρεοκοπίας. Κατάφεραν βέβαια να ανέβουν στην εξουσία εξαπατώντας πολύ κόσμο με τα νταούλια, το σκίσιμο των μνημονίων και έτσι έφτιαξαν την πρώτη "αριστερή κυβέρνηση" μαζί με τους αριστερούς των ΑΝΕΛ. Και εδώ ο κόσμος που ψήφισε ότι όλα θα άλλαζαν ως δια μαγείας, θα μας χάριζαν ότι χρωστούσαμε εννοείται δεν έχει ευθύνη διότι "παραπλανήθηκε¨.

Παλαιά στελέχη του ΠΑΣΟΚ, που στο παρελθόν διερρήγνυαν τα ιμάτια τους πόσο ΠΑΣΟΚ ήταν , με την πρώτη ευκαιρία, για "το καλό μας" μετακόμισαν στον αριστερό ΣΥΡΙΖΑ, διότι εκεί δίνουν και υπουργείο και θέση συμβούλου και τέλος πάντων με αξιοκρατικά κριτήρια αξιοποιούνται για το καλό της πατρίδας. Βέβαια για να είμαι δίκαιος, είχαμε και μεταγραφές και προς Ν.Δ και άλλους χώρους, γιατί και εκεί κάτι δίνουν.

Θα αλλάξει κάτι; Θα αλλάξουν αυτά που μας έφεραν στην κρίση; Προσωπικά φοβάμαι ότι δε θα γίνει, γιατί πολύ απλά δε θέλουν αρκετοί που μπλέκονται στο παιχνίδι της πολιτικής να χαλάσει η σούπα που έχουν μάθει να μαγειρεύουν.

Ο ΣΥΡΙΖΑ είχε μία ευκαιρία, αλλά έπρεπε να τακτοποιήσει τους δικούς του για δε τη Ν.Δ αυτά που ξέρει  αυτά εφαρμόζει. Είναι πετυχημένη συνταγή.

Και σε άλλα επίπεδα, περιφέρεια και δήμους ένα από τα ίδια . Άλλο συνεργασία και άλλο περίεργες συμμαχίες. Μπορείς στα δύσκολα να κρατήσεις κάτι από τον εαυτό σου ή πας όπου φυσάει ο άνεμος πιστεύοντας ότι θα σε ρίξει σε κάποια καρέκλα; Μπορεί να γίνει, μόνο που ο άνεμος αν είναι λίγο πιο δυνατός μπορεί να σου κάνει και ζημιά, άσε που μόνιμα θα προσπαθείς να δικαιολογήσεις τα αδικαιολόγητα.

Πρώτη φορά αριστερός απολογισμός

Συμπληρώνουμε ένα μήνα μετά τις εκλογές και μέχρι τώρα έχουν δει πολλά τα μάτια μας.

Ξεκινάμε με τη σύνθεση της νέας κυβέρνησης που έχει μόνο 10 υπουργεία και είναι και "ολιγομελής" , μόνο που σε κάθε υπουργείο έχει 2-3 αναπληρωτές υπουργούς, γιατί βλέπεις πρέπει να ικανοποιηθούν πολλοί που σήκωσαν την επαναστατική σημαία αριστεροί και δεξιοί, αν και βέβαια έχουμε "πρώτη φορά αριστερά".

Και περίμενε ο λαός την 26η να σκίζεται το μνημόνιο, να λέμε στους ξένους ότι δεν πληρώνουμε τίποτα, να αρχίζει η Ραχήλ να τυπώνει ευρώ ή και ακόμα να γυρνούσαμε στη δραχμή, που θα ήταν και ισχυρό νόμισμα και με ένα νόμο να ακυρώνονται ότι έχει ψηφιστεί μέχρι αυτή τη στιγμή.

Και ξαφνικά αρχίζουν οι δηλώσεις περί διαπραγμάτευσης εντός της ζώνης του ευρώ, αλλά με κάποιους τσαμπουκάδες για να κρατάμε και λίγο το λαό με το μέρος μας, άσχετα βέβαια αν τα πράγματα δεν θα ήταν και τόσο απλά στις όποιες διαπραγματεύσεις που θα γινόντουσαν και συνεχίζουν να γίνονται. 

Και βέβαια ζητείται συναίνεση και κάθε λογικά σκεπτόμενος πολίτης, επειδή θέλει να βγούμε από αυτή την κατάσταση, τη δίνει, αλλά πως θα πείσεις όλους αυτούς που τους έλεγες να μην πληρώνουν, ότι τώρα το να πληρώνεις τον ΕΝΦΙΑ είναι πατριωτικό καθήκον, αυτούς που τους έλεγες να μην πληρώνουν το εισιτήριο στο ΜΕΤΡΟ ή το χαράτσι για τα ακίνητα, ότι τώρα είναι σωστό;  Βέβαια υπάρχει ένα ακράδαντο επιχείρημα που ακούει στο " πρώτη φορά αριστερά" μαζί βέβαια με τον Καμμένο, που μάλλον είναι και αυτός αριστερός αλλά τόσα χρόνια το έκρυβε ή δεν το καταλάβαμε.

Και μέσα σε όλα έρχεται και η επιλογή του Πάκη. Και τέλος πάντων για να μη μας κατηγορήσουν κάποιοι ότι είμαστε κακοπροαίρετοι μια και έπρεπε να συμφωνήσουν και οι ΑΝΕΛ, άντε και τον προτείνατε, εκείνο το κείμενο που διάβασε η Ζωίτσα για την επαναστατική δράση του Πάκη, τι το θέλατε; Θα πρέπει να έκανε πολλές πρόβες για να μη γελάσει.  

Δυστυχώς όταν διψάς μόνο για την εξουσία και τα τελευταία χρόνια το έδειξαν πολλοί θα αναγκαστείς να πεις πολλά παραμύθια που μετά δεν θα μαζεύονται, γιατί πολύ απλά δεν θα τα θυμάσαι. Βλέπεις το κακό για πάρα πολλούς από εσάς δεν είναι μόνο ότι "τα γραπτά μένουν" , μένουν και τα video και έτσι οι όποιες κωλοτούμπες σας αποκαλύπτονται γρήγορα. 

Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών

Η έναρξη των εργασιών της Συνδιάσκεψης θα γίνει με Ομιλία του Πρόεδρου του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ, Γιώργου Α. Παπανδρέου.

ΘΕΜΑΤΙΚΕΣ ΕΝΟΤΗΤΕΣ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗΣ:

1. Σύγχρονες μορφές οργάνωσης και πολιτικής δράσης

2. Δημοκρατία και Σοσιαλισμός στον αιώνα μας

3. Έξοδος από την κρίση – Το Ελληνικό Σχέδιο – Οι Μεταρρυθμίσεις – Η μετάβαση στην «επόμενη μέρα»

Αναλυτικά στη διεύθυνση :

http://www.tokinima.gr/1i-panelladiki-sindiaskepsi-kinimatos-dimokraton-sosialiston/

Προχωράμε!

Η μάχη δόθηκε. Το αποτέλεσμα δεν ήταν το επιθυμητό για όλους εμάς, που συνταχθήκαμε με το Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών. Πιστεύαμε στην είσοδο μας στη βουλή, παρότι ο χρόνος μέχρι τις εκλογές ήταν μικρός. Δεν το πετύχαμε, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν συνεχίζουμε.

Προχωράμε ακόμα πιο αποφασισμένοι για συνέδριο και διαδικασίες δημιουργικής διαβούλευσης για τη δομή και τις πολιτικές προτάσεις του Κινήματος.

Όχι άλλα σταυρωμένα ψηφοδέλτια

Και πάνω που έλεγα ότι γλύτωσα από τους φακέλους υποψηφίων με εκείνα τα ........ σταυρωμένα ψηφοδέλτια σήμερα κατέφθασαν τα πρώτα. 

Αλήθεια πότε επιτέλους θα σταματήσει αυτό το πράγμα; 

Αλήθεια πόσο δουλεύει υπέρ των υποψηφίων αυτή η κίνηση;

Και στυλό υπάρχει στο παραβάν και ξέρουμε πιο ψηφοδέλτιο θα επιλέξουμε και σε ποιους θα βάλλουμε σταυρό. Έλεος πια.

Άσε και το άλλο, παίρνουν μία λίστα από κάποιον που τους πείθει ότι όλοι εμείς είμαστε οι σίγουροι ψηφοφόροι και στέλνουν φακέλους παντού, ακόμα και διπλούς. 

Και ένα τελευταίο. Με τις αφίσες θα τελειώνει κάποτε όλο αυτό το χαρτομάνι σε τοίχους και κολώνες; Ούτε οικολογικό είναι, αλλά ούτε και σωστό απέναντι στους εργαζόμενους των δήμων, που κάποια στιγμή θα αναγκαστούν να τις μαζέψουν από τους δρόμους και τις κολώνες ή θα παιδευτούν να τις βγάλουν από τους τοίχους.  

Δυστυχώς ορισμένοι αυτά έχουν μάθει και δεν θέλουν να αλλάξουν την παλιά συνταγή της "επιτυχίας τους".

Ο παλιός καλός Γιώργος

Εδώ και αρκετό καιρό έχω σταματήσει να παρακολουθώ πολιτικές συνεντεύξεις τη στιγμή που πραγματοποιούνται, προσπαθώντας να προστατεύσω τον εαυτό μου από εκνευρισμούς και άλλα και αυτό γιατί τις περισσότερες φορές νοιώθω ότι οι δημοσιογράφοι είτε σκόπιμα βάζουν μαξιλάρι σε κάποιους πολιτικούς, είτε επίτηδες δεν αφήνουν τον άλλο να μιλήσει προσπαθώντας να περάσουν στο κοινό τη "γνώμη" τους.

Χθες μπήκα στον πειρασμό, μια και είχα χρόνο να παρακολουθήσω τη συνέντευξη του ΓΑΠ στο Νίκο Χατζηνικολάου και στην εκπομπή "στον ενικό" και ευτυχώς για μένα παρότι ο Νίκος Χατζηνικολάου ήταν σε πολλές περιπτώσεις πιεστικός, έδωσε το χρόνο στο ΓΑΠ να  πει πολλές αλήθειες για τα τελευταία χρόνια. Αλήθειες που ξέραμε αλλά που περιμέναμε να ακουσθούν σε όλη την Ελλάδα πιο δυνατά, για να σταματήσει αυτό το παραμύθι στο ποιος έφταιγε, ποιος είχε ευθύνες, ποιος πραγματικά θέλει να αλλάξουν τα κακώς κείμενα, ποιος συνεχίζει ακόμα και τώρα να δουλεύει τον κόσμο υποσχόμενος λαγούς και πετραχείλια, ποιος έχει όραμα και ποιοι ονειρεύονται καρέκλες και θέσεις.

Συνεχίζουμε δυνατά.

Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών

Εμείς δεν ξεκινάμε από το μηδέν.

Ξεκινάμε από την αρχή.

Και αρχή είναι οι αξίες μας.

Αξίες που μας ένωσαν και μας ενώνουν.  

Γ. Α. Παπανδρέου 3/1/2015

Όλη η ομιλία από την εκδήλωση ίδρυσης του κινήματος εδώ

http://www.tokinima.gr/                                                        

Διακήρυξη Αρχών και Στόχων

Υπογράψτε την διακήρυξη

Κάτι αλλάζει

Και πάλι εδώ μετά από αρκετό καιρό απραξίας ή σιωπής αν το θέλετε κάποιοι. Ίσως κακώς που δεν έγραφα τον πόνο για τα όσα συνέβαιναν, αλλά δυστυχώς εκείνη τη δεδομένη στιγμή δεν έβλεπα να έχει κάποιο νόημα ή ίσως δεν είχα διάθεση γιατί η μία απογοήτευση ακολουθούσε την άλλη. 

Απογοήτευση από πολλά στελέχη του κινήματος που για το "καλό" της πατρίδας κοιτούσαν να κρατήσουν την καρέκλα τους και ίσως να πάρουν και του διπλανού τους.  

Απογοήτευση γιατί έβγαζαν προς τα έξω τον πραγματικό "πολιτικό" και "ιδεολογικό" τους χαρακτήρα. 

Απογοήτευση γιατί πέρα από το προσωπικό τους συμφέρον δεν υπήρχε τίποτα άλλο και έτσι το μαύρο ξαφνικά γινόταν άσπρο και η όποια αλλαγή που έπρεπε να γίνει για το κοινό συμφέρον δε έπρεπε να αγγίζει τους ίδιους.

Απογοήτευση γιατί επέλεξαν πολλά και επώνυμα στελέχη του ΠΑΣΟΚ την εύκολη λύση, που εξυπηρετούσε τα γνωστά συμφέροντα και θα αναδείκνυε την "επαναστατική αριστερή ιδεολογία", να κατηγορήσουν την κυβέρνηση ΓΑΠ με πολύ βαρείς χαρακτηρισμούς. 

Και μέσα σε όλα αυτά κανείς μα κανείς από όλους αυτούς δεν μίλησε για δικές τους ευθύνες. Για όλα έφταιγε ο ΓΑΠ. Βλέπεις αυτό πουλούσε, αυτό σου έδινε bonus για να σε καλέσουν σε κάποιο "πολιτικό" τραπέζι, αυτό σε βοηθούσε να σιγουρέψεις τη θέση σου.

Και τώρα ξαφνικά τα ίδια άτομα ζητάνε  το ένα μετά το άλλο να μη πάει να κάνει οποιαδήποτε κίνηση ο ΓΑΠ, με επιχειρηματολογία  που στην καλύτερη περίπτωση προκαλεί γέλια στην πραγματικότητα εμένα προσωπικά μου προκαλεί αηδία.

Κάτι αλλάζει και πρέπει να αλλάξει, γιατί όσο μένουμε στα ίδια, χωρίς όραμα και έξω από την ιδεολογική μας ταυτότητα, η εξαφάνιση μας είναι αναπόφευκτη.

Σύντροφοι αργήσατε

Το τελευταίο καιρό βλέπω πολλούς από τους "συντρόφους" που εδώ και καιρό κάνανε τον αδιάφορο, να σηκώνουν τη σημαία ενάντια στο Εγώγγελο, λες και η φθορά και η διάλυση του χώρου δεν ήταν αναμενόμενη, λες και δεν τον ήξεραν, λες και δεν ήξεραν τα παιχνίδια που έπαιζε, λες και δεν ήξερε κανείς ότι "συνεργάτες" του ήταν από τα πολύ "καλά στελέχη" , ήξεραν από κωλοτούμπες και για καρέκλες και "προβληματίζομαι" γιατί τόσο καιρό έδειχναν ότι δεν είχαν καταλάβει τίποτα. 

Τα πάντα βέβαια, νόμιζαν όλοι αυτοί ότι τα έκαναν για το καλό της πατρίδας και της παράταξης (βλέπε καρέκλας), πάντα "πιστοί" στην ιδεολογία , πάντα "ξεκάθαροι" σε αυτά που έλεγαν και έκαναν και για αυτό όταν η νόμιμα εκλεγμένη κυβέρνηση αναγκαζόταν να παραιτηθεί είτε έλεγαν ότι σωστά έγινε γιατί δεν πήγαινε άλλο, είτε σφυρούσαν  αδιάφορα, λες και δεν ήξεραν για τα παιχνίδια που παιζόντουσαν.

Και τώρα τι γίνεται θα σκεπτόταν ο καθένας; 

Πρέπει κάτι να γίνει πριν το 8% γίνει 3 ή 4% . 

Ναι να γίνει, αλλά πως; 

Με τους ίδιους "επαγγελματίες πολιτικούς-στελέχη"; 

Με αυτούς που μόλις δουν ότι θα γίνουν αλλαγές και θα αδειάσουν κάποιες καρέκλες νομίζουν ότι σίγουρα λόγω της "αγωνιστικότητας" τους θα τις καταλάβουν; 

Με αυτούς που ανοίγουν και κλείνουν πόρτες άλλων κομμάτων πιο γρήγορα και από την πόρτα του σπιτιού τους;

Με αυτούς που μιλάνε για δικαιοσύνη και συνεχίζουν να ανέχονται και να βοηθούν για λόγους "ισορροπίας" και προσωπικού συμφέροντος άτομα που η όλη τους πορεία μόνο καθαρή δεν μπορεί να χαρακτηριστεί;

Με αυτούς που προσπαθούν να εμφανίσουν κάτι καινούργιο και είναι πιο παλιό από τα παλιά;

Δυστυχώς σύντροφοι, αργήσατε να αντιδράσετε και όποιο συνέδριο, με όποια ονομασία και να γίνει, αν δεν εξασφαλίζει ότι δεν θα γίνουν τα ίδια παιχνίδια από τους γνωστούς - άγνωστους η επαφή με την κοινωνία δεν πρόκειται να αποκατασταθεί.

Τι άλλο θα ακούσουμε;

Όσοι έχουν γνωρίσει ή έχουν παρακολουθήσει την πορεία του Γιώργου Παπανδρέου θα έχουν διαπιστώσει ότι είναι από τους ανθρώπους που συζητά, που τον ενδιαφέρει η άποψη του άλλου και σε καμία περίπτωση δεν είναι από εκείνους που δίνουν σύντομες απαντήσεις του στυλ "Να ψάξεις να βρεις την αιτία γιατί δεν έφαγες αρνάκι". 

Δεν λέω βέβαια ότι δεν ειπώθηκε κάτι τέτοιο, ούτε βέβαια αν ειπώθηκαν και κάποια άλλα, γιατί πολύ απλά δεν ήμουν παρών και ούτε θέλω να το παίξω και μεγαλοδημοσιογράφος με τις έγκυρες πληροφορίες αλλά επιτέλους, την όποια είδηση θέλει να παρουσιάσει κάποιος που θέλει να λέγεται δημοσιογράφος ας την παρουσιάσει με πλήρη στοιχεία και όχι ως ένα ωραίο παραμύθι που "πουλά" και εξυπηρετεί τα γνωστά συμφέροντα, γιατί στο τέλος όταν εμφανίζεται ο ταξιτζής και λέει την άποψη του, μάλλον τους κάνει ρόμπα.

Τα προβλήματα συνεχίζουν να υπάρχουν και αντί να ασχοληθούμε με εκείνους που δημιούργησαν το πρόβλημα, με πρώτο και καλύτερο τον "καταλληλότερο" Κ. Καραμανλή και την παρέα του, η πλειονότητα των "δημοσιογράφων" ασχολείται αν άναψε κεράκι στην εκκλησία ο ΓΑΠ, τι επάγγελμα κάνει η νύφη του, τι του είπε κάποιος ταξιτζής και εννοείται ότι για όλα φταίει ο ΓΑΠ και ευτυχώς που βρέθηκε ο καλός Σαμαράς (με τα πολλά Ζάππεια) μαζί με τον "αριστερό" Βαγγέλη να μας σώσει. Έλεος πια.

Όσο συνεχίζει αυτό το παιχνίδι, τόσο αποδεικνύεται περίτρανα η διαπλοκή πολλών και διαφόρων από πολλούς χώρους που δεν ήθελαν κυβέρνηση ΓΑΠ γιατί θα άλλαζαν πολλά πράγματα και θα έχαναν τη "βολή" τους. Η κυβέρνηση ΓΑΠ, είτε αρέσει σε κάποιους είτε όχι, έπεσε γιατί το ήθελαν κάποια γνωστά κέντρα αλλά και γιατί βοήθησαν και πολλοί εκ των έσω. Όλα τα υπόλοιπα που λέγονται από κάποιους είναι φτηνές δικαιολογίες. 

Και επειδή έρχονται και οι ευρωεκλογές προτείνω να αρχίσουν κάποιοι να ετοιμάζουν από τώρα διάφορες ανακοινώσεις για το φταίξιμο του ΓΑΠ και όχι για τις δικές τους ευθύνες. Προσωπικά περιμένω να ακούσω και τις πιο περίεργες αναλύσεις, έχω πια συνηθίσει και δεν θα πέσω από τα σύννεφα.

Η βία είναι βία

Δήλωση του Γιώργου Α. Παπανδρέου 

(http://www.papandreou.gr/papandreou/content/Document.aspx?d=6&rd=7739474&f=1330&rf=1152284754&m=17921&rm=16078766&l=2)

Εκφράζω τη βαθύτατη θλίψη μου για τον θάνατο του Παύλου Φύσσα, καθώς και για κάθε θύμα βίας. Είτε πλήρωσε με τη ζωή του τα πιστεύω του, είτε όχι. Είτε είναι Έλληνας, είτε είναι αλλοδαπός. Όποιες κι αν είναι οι αντιλήψεις του, όποιες κι αν είναι οι επιλογές του.

Αν πιστεύουμε ότι η βία αφορά πάντα "κάποιους άλλους", τότε είναι βέβαιο ότι θα χτυπήσει και την πόρτα του καθενός μας.

Αν πιστεύουμε ότι υπάρχει δικαιολογημένη και αδικαιολόγητη βία, καλή και κακή βία, τότε γινόμαστε εμείς φορείς της κι ας μην έχουμε σηκώσει ποτέ το χέρι μας.

Η βία είναι βία.

Από όπου και αν προέρχεται.

Απέναντι σε οποιαδήποτε ιδέα.

Απέναντι στον οποιονδήποτε.

Δεν έχει χρώμα.

Είναι αδικαιολόγητη και καταδικαστέα.

Θα το πω άλλη μια φορά. Το διακύβευμα είναι η Δημοκρατία.

Το δικό μας όπλο είναι η δημοκρατική νομιμότητα.

Μικροκομματικοί υπολογισμοί και δεύτερες σκέψεις, δεν δικαιολογούνται.

Από τις απειλές για "κρεμάλες" πριν δύο χρόνια και τους προπηλακισμούς, φθάσαμε σήμερα στους σουγιάδες και τις δολοφονίες.

Το μίσος, η βία, ο φασισμός, ο ρατσισμός, ο νεοναζισμός, όπως και κάθε ακραία αντίληψη, νοοτροπία και συμπεριφορά, δεν έδωσαν ποτέ λύση.

Προκάλεσαν νέα βία, έχυσαν περισσότερο αίμα. Οδήγησαν στον αυταρχισμό και τον σκοταδισμό.

Και βεβαίως, είναι φαινόμενα που πλήττουν την κοινωνική συνοχή και την αλληλεγγύη και υπονομεύουν τις δυνατότητες της χώρας και του Ελληνικού λαού να αντιμετωπίσουν τα μεγάλα διακυβεύματα και τις προκλήσεις των καιρών.

Ας είναι το αίμα του Παύλου Φύσσα το τελευταίο.

ΥΓ : Έχω γράψει και άλλες φορές ότι αποφεύγω τις αναδημοσιεύσεις, στην περίπτωση όμως αυτή μία ψύχραιμη προσέγγιση αξίζει να αναδημοσιευτεί αρκετές φορές, γιατί πολλά ακούστηκαν, πολλά θα ακουστούν  μόνο που φοβάμαι ο κόσμος δεν θα καταλάβει που πάμε αν συνεχίσουμε έτσι. 

Οι Ένοχοι

Τελικά η βουλή ψήφισε για την παραπομπή του Γιώργου Παπακωνσταντίνου για 3 αδικήματα και αν κατάλαβα καλά είναι ένοχος διότι :

α. Με ενέργειες δικές του ήρθε η λίστα Λαγκάρντ

β. Δεν πρωτοκόλλησε μία παράνομη λίστα.

γ. Αν και την παράδωσε στην αρμόδια υπηρεσία για έλεγχο, ο ίδιος δεν την "αξιοποίησε" και έτσι το Ελληνικό Δημόσιο ζημιώθηκε από ποσά που έπρεπε να έχει εισπράξει. Βέβαια ότι μέχρι τώρα δεν έχει εισπραχθεί τίποτα αυτό δεν έχει καμία σημασία.

δ. "Αφαίρεσε" από τη λίστα επιλεκτικά ονόματα συγγενών του, κάτι που δεν αποδεικνύεται ότι έγινε από τον ίδιο μια και η λίστα πέρασε από πολλά χέρια.

 

Και από την άλλη δεν είναι ένοχοι όσοι :

 

α. Έφτασαν την οικονομία σε αυτή την κατάσταση 

β. το 2010, αν και ήταν υπεύθυνοι για το χάλι της οικονομίας, το πρόβλημα τους δεν ήταν πως θα βρεθεί η καλύτερη λύση για να βγούμε από την κρίση, αλλά πως θα εκμεταλλευόντουσαν την κατάσταση, συνεπικουρούμενοι από γνωστούς κύκλους και στελέχη του ΠΑΣΟΚ έτσι ώστε να αναγκάσουν σε παραίτηση τον ΓΑΠ.

γ. Ο μετέπειτα υπουργός και νυν αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Βενιζέλος που ενώ του παραδόθηκαν τα στοιχεία δεν έκανε τίποτα.

δ. Όσοι δεν άφησαν να ολοκληρώσει η κυβέρνηση Παπαδήμου ότι είχε συμφωνηθεί, γιατί και εκεί το πρόβλημα τους ήταν οι εκλογές και τα ψηφαλάκια και όχι η επίλυση του προβλήματος. 

ε. Όσοι φρόντισαν στην κατασκευή ενόχου, για να έχει ο κόσμος να ασχολείται, ενώ παντού γίνεται του έλα να δεις.

Δυστυχώς, όσον αφορά το τελευταίο, στους περισσότερους πολιτικούς χώρους άτομα που δεν ξέρουν να παίζουν καθαρά είναι εκείνα που καταφέρνουν να είναι σε σημαντικές θέσεις και για πολλά χρόνια να επιβιώνουν. Ας τους χαιρόμαστε γιατί μη ξεχνάμε μόνοι τους δεν μπήκαν στη βουλή.

Αλήθεια τι άλλαξε από τότε;

Και ξαφνικά μετά τις μπουρδολογίες του Πάκη και πολλών άλλων ακατανόμαστων ότι για την κρίση φταίει ο Αντρέας, φταίει ίσως και ο Λεωνίδας με τους τριακόσιους, μπήκε σε πρωτοσέλιδο ότι η ευθύνη για το χάλι μας το μαύρο και την εκτίναξη του χρέους και τα μνημόνια που ακολούθησαν, βρίσκεται στην πενταετία του "καταλληλότερου"  και ειλικρινά, ως αφελής, διερωτώμαι  γιατί τότε που η κυβέρνηση του ΓΑΠ προσπαθούσε να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα τα περισσότερα δημοσιεύματα παίζανε και μιλούσαν για λάθος χειρισμούς και κανείς δεν έβγαινε να πει αυτά που γράφονται τώρα; 

Και τώρα βέβαια κανείς πάλι δεν μιλά για το νυν πρωθυπουργό ότι το 2009 έλεγε για το έλλειμμα ότι είναι 2,5 άντε 3%  όταν ήταν πάνω από 10% και τις τεράστιες ευθύνες που έχει όταν δεν ήθελε να συναινέσει σε αλλαγές που αν γινόντουσαν θα γλυτώναμε πολλά από αυτά που ακολούθησαν.

 

"Κανείς" βέβαια δεν συζητά και για την απραξία και όχι μόνο μελών του ΠΑΣΟΚ που το πρόβλημα τους δεν ήταν η κατάσταση της χώρας και η επίλυση του τεράστιου προβλήματος, αλλά ο ίδιος ο ΓΑΠ που αν θα έφευγε από τη μέση θα είχαν λύσει το δικό τους πρόβλημα, θα είχαν μπει σύμβουλοι δεξιά και αριστερά, γιατί το opengov τους ερχόταν κάπως βαρύ, θα συνέχιζαν με παλιές "δοκιμασμένες" τακτικές να είναι παντού μη αφήνοντας χώρο σε κάποιο άλλον που δεν ήταν αρεστός σε αυτούς ή τους χάλαγε την πιάτσα και ειλικρινά κρατιέμαι μην πω καμιά βαριά κουβέντα για κάποιους που ενώ έχουν ευθύνες για αυτή την κατάσταση και της χώρας και του ΠΑΣΟΚ αποχωρούν από το ΠΑΣΟΚ γιατί ο κακός Βενιζέλος ακολουθεί δεξιά πολιτική, λες και δεν ήξεραν ότι προς τα εκεί θα πήγαινε.

 

Δυστυχώς ενώ κάποιοι έχουν αναλάβει ευθύνες για πράγματα που δεν ήταν υπεύθυνοι, άλλοι όχι μόνο  αποποιούνται το μερίδιο που τους ανήκει, αλλά έχουν το θράσος να φορτώνουν τα δικά τους λάθη, τις παραλήψεις, τις απραξίες σε όποιον βρουν.

Διεκδικήσεις και παράπλευρες απώλειες

Η ιστορία επαναλαμβάνεται. Έχουμε αιτήματα, πρέπει να διεκδικήσουμε πολλά και για να τιμωρήσουμε την όποια κακή κυβέρνηση απεργούμε χωρίς να υπολογίζουμε αν τελικά τον πρώτο που τιμωρούμε είναι κάποιον άλλο, που εκείνη τη στιγμή θέλει τη συμπαράσταση μας και όχι αυτή τη συμπεριφορά.

Αναφέρομαι αυτή τη στιγμή στις διεκδικήσεις των εκπαιδευτικών που για ακόμα μία φορά για την επίτευξη τους βάζουν στην πρώτη γραμμή τους μαθητές, αδιαφορώντας αν η ψυχολογική τους κατάσταση αυτή τη στιγμή δεν μπορεί να σηκώσει όποιες αναβολές ή καθυστερήσεις.

Έχω γράψει και άλλες φορές ότι είναι καιρός το συνδικαλιστικό κίνημα να ξεφύγει πολύ από τα τετριμμένα και στις προτεραιότητες του να βάλει πρώτα τον απλό εργαζόμενο, το μαθητή, το συνταξιούχο, τον καθένα που πλήττεται από τις όποιες άδικες αποφάσεις που παίρνει η εκάστοτε κυβέρνηση ή διοίκηση και αυτό να γίνει με έργα και όχι απλά με λόγια.

Στρατιωτικές τακτικές "κάθε μάχη έχει και παράπλευρες απώλειες" δεν νομίζω ότι βοηθά ούτε οποιοδήποτε κλάδο, ούτε και την ίδια την κοινωνία άσε που ενισχύει τη γνωστή άποψη "ας καεί το σύμπαν αρκεί να είμαι εγώ καλύτερα από πριν".

Αγαπητοί πολιτικοί πελάτες τέρμα η ανεργία έρχεται η ανάπτυξη.

Δυστυχώς δεν αλλάζουμε.

Γνωστή και παλιά η ιστορία. Βρίσκεις κάποιο βουλευτή - πολιτευτή - δημοτικό σύμβουλο κλπ, σε "βοηθά" με το αζημίωτο ( τη ψήφο σου) να προσληφθείς σε κάποιο δημόσιο οργανισμό με σύμβαση ακόμα και δύο μηνών. Η σύμβαση αυτή ξαφνικά γίνεται τετράμηνη, εξάμηνη, μπορεί και αορίστου χρόνου και επειδή έχεις "προσπαθήσει" για αυτή τη θέση κατοχυρώνεις το δικαίωμα η θέση αυτή να μετατραπεί σε μόνιμη.  Τόσο γλείψιμο έχεις ρίξει, να πάει χαμένο; Δεν είναι δίκαιο.

Και έτσι έρχεται και το τελευταίο πολυνομοσχέδιο να "λύσει" το πρόβλημα της ανεργίας. Προσλήψεις στην Περιφέρεια και στους δήμους με τις γνωστές συμβάσεις, όχι μέσω ΑΣΕΠ, αλλά με την εποπτεία του ΑΣΕΠ. Μία διαδικασία που και στο παρελθόν είχε τα προβλήματα της μια και ως γνωστό κάπου στη πορεία χανόντουσαν πιστοποιητικά και έτσι άλλα μόρια υπολόγιζες και αλλά τελικά βγαίνανε στην κατάταξη. Και στο τέλος όλοι κατηγορούσαν τον "κακό" ΑΣΕΠ και όχι βέβαια κάποια λαμόγια που στήνανε τις λίστες.

Και βέβαια μη ξεχνάμε ότι ακόμα και αυτοί που έχουν τα προσόντα για αυτές τις θέσεις θα είναι σε ομηρία, γιατί σίγουρα κάποιος θα έχει αφήσει να πλανάται ότι αν αργότερα με ψηφίσεις ίσως στα μουλοχτά σε μονιμοποιήσω διότι ως γνωστό θα καλύπτεις "πάγιες και διαρκείς ανάγκες".

Γνωστό το παραμύθι, αλλά το κακό είναι ότι μέσα σε αυτή την εξαθλίωση το παιχνίδι πολιτευτή - πελάτη μάλλον ενισχύεται παρά εξαφανίζεται.

Ελληνικός συνδικαλισμός και όχι μόνο

Και πάλι εδώ μετά από πολύ καιρό. 

Αφορμές για να γράψω είχα αρκετές, αλλά δεν υπήρχε η διάθεση μια και όπως όλος ο κόσμος έτρεχα για να μετριάσω τις συνέπειες αυτής της οικονομικής κρίσης, αλλά και από την άλλη υπήρχε σε μένα μία απογοήτευση γιατί ενώ είχαν συμβεί τόσα, είχαν αποκαλυφθεί άλλα τόσα έβλεπα να συνεχίζεται το ίδιο παιχνίδι της παραπληροφόρησης που δυστυχώς δεν το καταλάβαιναν ακόμα και γνωστοί μου που δεν είχαν κάποιο όφελος από τη στημένη είδηση, το παιχνίδι του εγώ (κοινώς του βολέματος και ας καταστραφεί όλο το σύμπαν), το παιχνίδι της καρέκλας, το παιχνίδι της "αξιοποίησης" ατόμων που το μόνο τους προσόν ήταν ότι είναι επαγγελματίες στους μηχανισμούς και τις ραδιουργίες, δηλαδή σε τελική ανάλυση δεν έβλεπα να αλλάζει τίποτα που πραγματικά θα έδινε τις δυνατότητες να βγούμε από αυτή τη δύσκολη κατάσταση. 

Η χθεσινή αφορμή ήρθε από μία ανάρτηση ενός γνωστού στο FB, που σε γενικές γραμμές θα μπορούσε να πει κανείς ότι ήταν ήπιος και απέφευγε τις ακραίες εκφράσεις. Η ανάρτηση αφορούσε τους συνδικαλιστές και τη γενικότερη τους στάση.

 Ο κόσμος αλλάζει, αλλά δυστυχώς ως γνήσιοι Έλληνες "επαγγελματίες" εμμένουν σε παλιές μεθόδους  αδιαφορώντας αν αυτές πλήτουν περισσότερο όχι την εκάστοτε κυβέρνηση αλλά τους εργαζόμενους του πραγματικού ιδιωτικού τομέα, που εδώ και δεκαετίες το μόνο που βλέπουν είναι να δουλεύουν όλο και πιο  σκληρά, να ελέγχονται κάθε στιγμή αν είναι επαρκείς στην εργασία τους και να κινδυνεύουν ανά πάσα στιγμή να βρεθούν στον δρόμο. 

Αν θα ταλαιπωρηθεί κάποιος, αν χρειαστεί να πληρώσει ταξί, αν δεν μπορέσει να πάει στη δουλειά του, χάνοντας και το μεροκάματο, αυτό ίσως για κάποιους απλώς να είναι παράπλευρες απώλειες ή μέσο πίεσης να πετύχουν τους καθαρά δικούς του σκοπούς. Και μην ακούω για συμπαράσταση και τέτοιες αηδίες γιατί τόσα χρόνια με την ανοχή του κόσμου πληρώνουμε αμαρτωλές ΔΕΚΟ για να κονομάνε κάποιοι επιτήδειοι.

Η ανοχή του κόσμου έχει εξαντληθεί και καλά θα κάνουν κάποιοι "επαγγελματίες" συνδικαλιστές να πάνε σπίτια τους μια και αμφιβάλλω ότι είναι σε θέση  να αλλάξουν και να σκεφτούν ότι πρώτα προέχει το συμφέρον του κοινωνικού συνόλου και μετά το δικό τους.